Οι μικρές φράουλες της Κέρκυρας από την Κάλη Δοξιάδη

Οι μικρές φράουλες της Κέρκυρας από την Κάλη Δοξιάδη

Έχουν μέγεθος όσο το νύχι απ' το μικρό μας δαχτυλάκι. Δεν είναι ακριβώς άγριες αυτές οι μικρές ευωδιαστές φραουλίτσες της Κέρκυρας αλλά σίγουρα είναι καλλιεργημένη μορφή της άγριας Fragaria vesca, γνωστές στην Ευρώπη ως Fraises des Bois. Εδώ τις λένε απλώς «φράουλες» σε αντίθεση με τις κανονικές, μεγάλες φράουλες που λένε «φραουλόνια». Βέβαια μιλάμε για τους παλιούς Κερκυραίους, γιατί οι περισσότεροι νέοι γνωρίζουν μόνο τις φράουλες «Μανωλάδος» και δεν έχουν δοκιμάσει ποτέ αυτή τη λιχουδιά που γίνεται όλο και πιο δυσεύρετη και απαγορευτικά ακριβή.

Οι φραουλίτσες καλλιεργούνται σε παράκτια περιβόλια σε μια περιοχή μικρότερη από τετραγωνικό χιλιόμετρο, στα παράλια της λιμνοθάλασσας Χαλικιοπούλου στη Μέση Κέρκυρα. Η εποχή τους είναι δύο με τρεις εβδομάδες του Μαΐου και η ζωή τους, από τη στιγμή που θα κοπούν, είναι δώδεκα περίπου ώρες. Κόβονται νωρίς το πρωί, ώριμες, με πολλή προσοχή (για να μην λιώσουν) και κόπο... μπορεί να πάρει και τέσσερις ώρες για να γεμίσει ένα κεσεδάκι του μισού κιλού. Πωλούνται από τους ίδιους τους παραγωγούς στην άκρη του παραλιακού δρόμου Περάματος. Αν δεν πουληθούν ως το βράδυ πάνε χαμένες και πουλιούνται όσο-όσο για μαρμελάδα.

Βέβαια κάνουν πολύ ιδιαίτερη μαρμελάδα. Εγώ τις ανακατεύω μισές-μισές με τις φράουλες του εμπορίου: οι υπερώριμες μικρούλες λιώνουν και αφήνουν μόνο την ευωδιά τους...

Κάνουν και ξεχωριστή γαρνιτούρα. Ο φίλος Δημήτρης Ποταμιάνος αξιοποίησε τις ελάχιστες που μάζεψε με τα χεράκια του το Πάσχα για να στολίσει και να προσθέσει μια ιδιαίτερη γεύση στο εορταστικό posset που μας έφτιαξε.

Ο καλύτερος τρόπος να τις απολαύσει κανείς είναι σκέτες ή με λίγη κρέμα. Στη Γαλλία, όπου δεν είναι τόσο σπάνιες (λόγω ψυχρότερου κλίματος η εποχή τους κρατάει πολύ περισσότερο), τις τρώνε με crème fraiche ή φρέσκο άσπρο μαλακό τυρί της ημέρας. Βεβαίως εκεί φτιάχνουν και διάφορες εκπληκτικές τάρτες και άλλα γλυκά με αυτές ως κύριο συστατικό.

Από τη Γαλλία πρέπει να κατάγεται και η υπέροχη τάρτα που φτιάχνει χρόνια τώρα η φίλη μου η Βικτωρία, που δέχτηκε να την μοιραστεί μαζί μας. Η μεγάλη αρετή της είναι ότι οι φράουλες δεν ψήνονται - έτσι τις απολαμβάνει κανείς σε όλη τη φυσική νοστιμιά τους, με το συμπλήρωμα της κρέμας και της κριτσανιστής pate.
Βεβαίως η συνταγή γίνεται και με κανονικές φράουλες, ώριμες και κομμένες κομμάτια.

Ποια είναι η Κάλη Δοξιάδη;

Η Καλή Δοξιάδη γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε εκεί και στην Κηφισιά. Σπούδασε λογοτεχνία και θέατρο στην Αμερική. Έχει ζήσει στο Brisbane της Αυστραλίας, στην Καλιφόρνια, τη Βοστώνη, την Ουάσιγκτον, τη Νέα Υόρκη και τη Μαδρίτη. Έχει εργαστεί στον εκδοτικό, τον πολιτικό, και τον δημοσιογραφικό κόσμο.

Η ζωή της άλλαξε πριν από 36 χρόνια όταν αγόρασε ένα μικρό κτήμα στην Κέρκυρα, φύτεψε όλα τα ακατάλληλα φυτά που ξεράθηκαν μέσα σ’ ένα χρόνο και ξεκίνησε την πορεία της ως αυτοδίδακτη ντιλετάντης της μεσογειακής κηπουρικής/γεωργίας/φύσης και μαγειρικής.

Τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα στην Κέρκυρα (μ’ ένα χειμωνιάτικο διάλειμμα στη Μαδρίτη) με τον άντρα της τον ιστορικό Λευτέρη Μαλεφάκη, που δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τον κήπο αλλά ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το φαγητό.

Τον ελεύθερο χρόνο της διαβάζει (κυρίως λογοτεχνία και βιογραφία), γράφει, βλέπει ταινίες, περπατάει στην εξοχή, κολυμπάει, και ευλογεί το ίντερνετ  που της χαρίζει τακτική επικοινωνία με την κόρη της και τον εγγονό της, που ζούνε στην Αγγλία, τ’ αδέρφια της και τους πολλούς και αγαπητούς της φίλους.

Πηγή: http://www.bostanistas.gr/