Μία ιστορική παρατήρηση Λεοντιδών το 1866 στην Κέρκυρα

Εμφανίσεις:

Ημ / νία: 19.11.21

Κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια του Νοεμβρίου και συγκεκριμένα από τις 6 Νοεμβρίου μέχρι τις 30 παρατηρείται στον ουρανό τις βραδινές ώρες  μια ιδιαιτέρως εντυπωσιακή βροχή διαττόντων αστέρων (μετέωρα ή πεφταστέρια). 

Πρόκειται για τις Λεοντίδες. Οι Λεοντίδες «παράγουν» 15 πεφταστέρια ανά ώρα και η βροχή αυτή πιθανόν να προέρχεται από τον αστερισμό του Λέοντα. Η βροχή αυτή αποτελείται από σωματίδια σκόνης που άφησε πίσω της η ουρά του κομήτη 55Ρ/Tempel-Tuttle. 

Κάθε Νοέμβριο αυτά τα απομεινάρια διασταυρώνονται με την τροχιά της Γης. Και φέτος η βροχή αυτή κορυφώθηκε από το βράδυ της 17ης Ιουνίου έως τα χαράματα της επόμενης ημέρας.

Ο συγκεκριμένος κομήτης ανακαλύφθηκε το 1865 από το Γερμανό Βίλχελμ Τέμπελ και το 1866 από τον αμερικανό Χόρας Τατλ. Ωστόσο, υπάρχει καταγραφή από το 1366. 

Ιστορικό ενδιαφέρον έχει η παρατήρηση των Λεοντιδών το 1866 στην Κέρκυρα. Μια ενδιαφέρουσα μαρτυρία για το γεγονός αυτό εντοπίζεται στις « Καθημερούσιες ειδήσεις» του Παναγιώτη Σαμαρτζή. Στις « Καθημερούσιες ειδήσεις» ο Σαμαρτζής κατέγραφε με τη μορφή ημερολογίου τα γεγονότα που συνέβαιναν στην Κέρκυρα από το 1854 έως το 1867. 

Για την 4η Νοεμβρίου του 1866 μας πληροφορεί ο Παναγιώτης Σαμαρτζής ότι οι στρατιώτες που φύλαγαν σκοπιά κατά τη διάρκεια της νύχτας είδαν τα εξής: πολλά λαμπερά αστέρια, εκ των οποίων ένα είχε τη μορφή ξίφους ενώ ένα άλλο στεφάνου. Λάμψη προέκυπτε από τη σύγκρουσή τους.  Στη συνέχεια, έγιναν μια σφαίρα που κατευθύνθηκε στην Ανατολή. Να σημειωθεί ότι ο Παναγιώτης Σαμαρτζής χρησιμοποιούσε το παλιό ημερολόγιο. 

Μια σημαντική μαρτυρία είναι ένα γραπτό σημείωμα του ιερέα Ιωάννη Σαββανή από το χωριό της Άνω Κορακιάνας. Ο ιερέας παρατήρησε το φαινόμενο της βροχής των Λεοντιδών  τη νύχτα που ξημέρωνε η 2η Νοεμβρίου του 1866. Εντυπωσιάστηκε από την επιβλητική πορεία των πεφταστεριών στον ουρανό της Κέρκυρας. 

Στο σύντομο σημείωμα του ο πατέρας Ιωάννης αναφέρει τα εξής: 

«Το ξημέρωμα της βραδιάς από μία προς δύο Νοεμβρίου 1866, τρεις η ώρα μετά τα μεσάνυχτα κι ενώ ο ουρανός ήταν καθαρός και ανέφελος άρχισαν τα αστέρια να πολεμούν, πέφτοντας το ένα κατά του άλλου, αφήνοντας φως σαν σκοινί και (με κατεύθυνση) από την Ανατολή προς τη Δύση, αδιάκοπα μέχρι τις έξι ώρα την αυγή, οπότε και έπαυσε το φαινόμενο  του οποίου κανείς δεν γνωρίζει εκτός από τον Ποιητή του οποίου η δόξα εις τους αιώνες. Αμήν».

Πηγές: http://magazine.noa.gr/, uraniasgardens.blogspot.com, sansimera.gr

Συντάκτης: Νίκος Στούπης