Διονύσης Γραμμένος - Minato Mirai Concert Hall Japan, 28/12/2009
Συνέντευξη στην εφημερίδα Καθημερινή
Τον κλαρινετίστα Διονύση Γραμμένο τον γνωρίσαμε ως ένα «παιδί-θαύμα», το οποίο απέσπασε το A΄ βραβείο στον διαγωνισμό Eurovision Young Musicians 2008, διάκριση που πρώτη φορά απονέμεται σε πνευστό όργανο στην ιστορία του διαγωνισμού. Τα εκπληκτικά νέα όμως ποια είναι: ο Διονύσης Γραμμένος βρέθηκε στο Παρίσι, για να περάσει ακρόαση (σόλο) από επιτροπή του μουσείου του Λούβρου, πέρασε πανηγυρικά και συμπεριλήφθηκε στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται στο Auditorium du Louvre.
....«Η μουσική για μένα είναι πάθος, έρωτας», λέει. «Η ζωή μου όλη περιστρέφεται γύρω απ' τη μουσική και αυτό αποτελεί εξερεύνηση χωρίς τέλος. Αυτή είναι και η μαγεία της - η συνεχής αναζήτηση της αίσθησης του ήχου, της βαθύτερης γνώσης γύρω από τη μουσική. Καθημερινά εξασκούμαι στο κλαρινέτο, μελετάω παρτιτούρες, συμφωνίες και άλλα ορχηστρικά έργα. Καταγράφω κάποιες ιδέες μου, ακούω πολλή μουσική και διδάσκομαι από αυτήν. Είναι επικοινωνία, μεταφορά ιδεών και συναισθημάτων και αυτό το νιώθω όταν βρίσκομαι στο ρόλο του ερμηνευτή μα και του ακροατή».
Ο αγαπημένος συνθέτης του Διονύση είναι ο μεγάλος Γκούσταβ Μάλερ. «Οι συμφωνίες του είναι ό,τι πιο έντονο έχω ακούσει», λέει. «Φράσεις απ' τις συμφωνίες αυτές παίζουν στο μυαλό μου και με απασχολούν μέρες ολόκληρες. Ο τρόπος που μπορούν να αποδοθούν αλλά και η αφορμή απ' την οποία γράφτηκαν. Ακούω επίσης Μπραμς, Σοπέν, Μπρούκνερ αλλά και Πουτσίνι, Βάγκνερ. Ομως μου αρέσει πολύ και η τζαζ. Θαυμάζω τον αυτοσχεδιασμό και την ελευθερία του νου».
Ο Διονύσης απέκτησε φήμη σε νεαρή ηλικία, όμως ακούγεται προσγειωμένος. «Παρατήρησα μεγάλη αλλαγή στη ζωή μου είναι η αλήθεια, αλλά ο στόχος μου είναι να αφιερωθώ στη μουσική και να εξελίσσομαι όσο το δυνατόν περισσότερο». Ο Διονύσης βρίσκεται στο εξωτερικό για να συνεχίσει τις μουσικές του σπουδές (φοιτά στην ακαδημία Franz Liszt με καθηγητή τον Martin Spangenberg και παρακολουθεί μαθήματα διεύθυνσης ορχήστρας), και οι συγκρίσεις με το τι σημαίνει να είσαι κλασικός μουσικός στην Ελλάδα είναι ενδεικτικές.
«Διαπιστώνω με λύπη πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζεται η κλασική μουσική, από άποψη οργάνωσης, υπευθυνότητας, ποιότητας και απαιτήσεων. Παρ' όλα αυτά, έχω ευχαριστηθεί κάποιες εμφανίσεις μου στην Ελλάδα, έχω πάρει πολλή αγάπη και ζεστασιά απ' το κοινό. Θυμάμαι, λίγες μέρες πριν κερδίσω τον Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό νέων σολίστ στην Αυστρία και παίξω με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βιέννης, κρίθηκα «ανάξιος» να συμμετάσχω σε μια συναυλία για νέους που διοργάνωνε ελληνική ορχήστρα. Λίγες μέρες αργότερα λάμβανα προσκλήσεις από μεγάλες ορχήστρες και φεστιβάλ του εξωτερικού. Αυτό δείχνει πόσο αξιοκρατικά λειτουργούν τα πράγματα στο εξωτερικό. Αυτή είναι και η απάντησή μου στο πόσο δύσκολο είναι να είναι κανείς κλασικός μουσικός στην Ελλάδα!»
Και τα σχέδιά του;... «Θα πραγματοποιήσω την πρώτη μου περιοδεία με ρεσιτάλ μουσικής δωματίου και σόλο κοντσέρτο στην Iαπωνία. Αρχές της επόμενης χρονιάς, μία απ' τις σημαντικότερες συνεργασίες μου θα είναι αυτή με το Berlin Philharmonia Quartet που αποτελείται απ' τα κορυφαία έγχορδα της Φιλαρμονικής του Βερολίνου. Είμαι προσκεκλημένος σ' ένα από τα μεγαλύτερα διεθνή φεστιβάλ κλασικής μουσικής, το Rheingau Musik Festival στη Γερμανία. Τέλος, έχω και την εμφάνισή μου στο Auditorium de Louvre, στο Παρίσι. Εκεί θα γίνει και η πρεμιέρα του έργου που ο Θ. Αντωνίου έγραψε και μου αφιέρωσε, το Celebration VI για σόλο κλαρινέτο».
Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή
Ημέρα δημοσίευσης: 6/11/2009
Του Ηλία Μαγκλίνη
