Το Βενετσιάνικο ναυπηγείο στα Γουβιά

Εμφανίσεις:

Ημ / νία: 27.11.19

Το Βενετσιάνικο ναυπηγείο κτίστηκε από τους Ενετούς στα χρόνια της Ενετοκρατίας στο σημερινό χώρο του όρμου των Γουβιών. Αποτελούσε μέρος ενός δικτύου ενετικών οπλοστασίων και ναυστάθμων στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων των ναυπηγείων στο Αιγαίο, την Ήπειρο, την Πελοπόννησο, το βασίλειο του Χάνδακα (σημερινό Ηράκλειο) αλλά και τη  Βενετία.

Σήμερα σώζονται οι κολώνες, οι τοίχοι και τα τόξα του οπλοστασίου του ναυπηγείου. Τα ερείπια αυτά   απέχουν 8 χιλιόμετρα από την πόλη της Κέρκυρας και διαχωρίζονται από την σύγχρονη μαρίνα του λιμανιού των Γουβιών με ένα σιδερένιο φράχτη.

Στον απόηχο της πολιορκίας από τους Οθωμανούς το 1716, οι Βενετοί έχοντας ως στόχο να ενισχύσουν τα οχυρωματικά έργα του νησιού, χρησιμοποίησαν τον όρμο ως οπλοστάσιο και λιμάνι.  Πέραν της στρατηγικής σημασίας, η τοποθεσία ήταν κοντά σε μια δασώδη περιοχή όπου μπορούσαν να προμηθευτούν υψηλής ποιότητας ξύλο για την επισκευή των πλοίων τους.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η επιγραφή στον ακρογωνιαίο λίθο της πύλης. Στην επιγραφή είναι γραμμένα τα εξής:

ZBM

ANNO

MDCCL

XXVlll

ZBM είναι πιθανώς τα αρχικά ενός από τους καπετάνιους των πλοίων που κατασκεύασε το οπλοστάσιο. Από κάτω προστέθηκε το οικόσημο,  τα αρχικά των κτιρίων και η χρονολογία 1778.

Το οπλοστάσιο στα Γουβιά επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για επισκευές πλοίων κατά τη διάρκεια του χειμώνα εν καιρώ ειρήνης μετά την επιστροφή του κάθε στόλου από την ετήσια εκστρατεία τους.

Ωστόσο, στη συνέχεια τα πράγματα άλλαξαν καθώς η Βενετική Σύγκλητος άρχισε να ανησυχεί για την προοπτική ενός οπλοστασίου κοντά στη Βενετία, το οποίο ενδεχομένως θα μπορούσε να ανταγωνιστεί το κεντρικό οπλοστάσιο. Έτσι, η Σύγκλητος έχοντας ως σκοπό να προστατεύσει τη λειτουργία των τοπικών ναυτικών εγκαταστάσεων της, αποφάσισε να περιορίσει το είδος των δραστηριοτήτων επισκευής που είχε αναλάβει το ναυπηγείο στα Γουβιά. Συγκεκριμένα, οι εργασίες περιορίστηκαν στον καθαρισμό και το καλαφάτισμα των πλοίων. Ακόμη, πολλοί καπετάνιοι αντί να επισκευάζουν τα κατεστραμμένα πλοία τους προτιμούσαν να τα βυθίζουν.

Με την πάροδο του χρόνου, ο αριθμός των πλοίων που εξυπηρετούσε το βενετσιάνικο ναυπηγείο, μειώθηκε. Στη συνέχεια, διακόπτεται κάθε εργασία από το ναυπηγείο μέχρι που ακολουθεί το κλείσιμό του επίσημα με τη συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο. Η συνθήκη αυτή υπεγράφη στις 18 Οκτωβρίου 1798 και όριζε το τέλος της Βενετικής Δημοκρατίας και συνάμα της βενετικής κυριαρχίας της Κέρκυρας.

Συντάκτης: Νίκος Στούπης