Πύλες της Παλιάς Πόλης

Πύλες της Παλιάς Πόλης

Οι πύλες της Παλιάς πόλης της Κέρκυρας έχουν τη δική τους ιστορία. Τέσσερις πύλες επέτρεπαν την επικοινωνία της πόλης με τα θάλασσα και τα προάστια.

 Η «Πύλη της Σπηλιάς» ή « Κάτω Πόρτα» ή «Πύλη της Μπαρούτης»,  η οποία σώζεται μέχρι σήμερα ( βόλτο Μπονάτη).

 Η « Πύλη του Αγίου Νικολάου» , η οποία σώζεται μέχρι σήμερα και οδηγεί στα μπάνια του Αλέκου.

 Η « Πύλη Ραϊμόνδα ή PortaRaimonda», στο άκρο του ομώνυμου προμαχώνα που οδηγούσε προς τη Γαρίτσα.

 Η «Βασιλική Πύλη ή Porta Reale», η οποία βρισκόταν στη σημερινή οδό Γεωργίου Θεοτόκη.

 Στα πρώτα χρόνια της Αγγλοκρατίας στην έξοδο της πλατείας του Νέου Φρουρίου κατασκευάστηκε η «Πύλη της Σπηλιάς». Σύμφωνα με τη διατριβή του Λεωνίδα Στανέλλου ανήκει στα πρώιμα έργα των Βρετανών στην περιμετρική οχύρωση της πόλης. Πιθανόν η κατασκευή της να σχετίζεται χρονικά με τη λειτουργία με τη κατασκευή της νέας κλειστής αγοράς, η οποία κατασκευάστηκε μάλλον επί αρμοστείας Maitlandστο χώρο της Σπηλιάς, όπου  τότε ήταν το εμπορικό λιμάνι της πόλης. Η λειτουργία της πύλης σταματά στα μέσα της δεκαετίας του 1840 όταν οι Άγγλοι κατεδάφισαν τα εξωτερικά έργα των οχυρώσεων κατά την αναμόρφωση του αμυντικού συστήματος της πόλης. Τότε αφαιρέθηκαν τα πορτόφυλλα της πύλης, φράχτηκαν οι χώροι πίσω από τις μικρότερες εισόδους και χρησιμοποιήθηκαν σαν καταστήματα μέχρι την κατεδάφισης της κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Γύρω στο 1890 σε ένα από τα περάσματα εγκαταστάθηκαν τα γραφεία του Ελληνικού Πυριτιδοποιείου και έτσι πήρε και την ονομασία « Πύλη της Μπαρούτης».

   Η « Πύλη του Αγίου Νικολάου» βρίσκεται στα βόρεια της Σπιανάδας, χαμηλά στο θαλάσσιο περιτείχισμα. Είναι κρυμμένη κάτω από το επίπεδο του παραθαλάσσιου περιφερειακού δρόμου της πόλης. Ήταν ενσωματωμένη στο βενετικό κτήριο του στρατιωτικού Νοσοκομείου ( OSPITAL DELLE MILIΖΙΕ). Μια πολύ φαρδιά σκάλα που ξεκινούσε από το επίπεδο του δρόμου οδηγούσε εκεί.

  Η « Πύλη Ραϊμόνδα» βρισκόταν στη νότια πλευρά της Σπιανάδας στο άκρο του προμαχώνα Ραϊμόνδου, πίσω από το κτήριο των ομώνυμων στρατώνων. Η πύλη είναι χτισμένη στα 1583-1585. Επί αρμοστή Douglasκατεδαφίστηκε το 1837 κατά την κατασκευή του παραλιακού δρόμου προς Γαρίτσα. Δεν έχει σωθεί κανένα στοιχείο για τη μορφή της εκτός από την κάτοψή της στο Κτηματολόγιο Ενετοκρατίας  ( βιβλίο απογραφής δημοσίων κτηρίων και φρουρίων, 1771).

  Η « Βασιλική Πύλη» ή « PortaReale» ήταν η ωραιότερη και η σημαντικότερη από τις πύλες της πόλης. Η κατασκευή της όπως και των λαξευτών μνημειακών πυλών της πόλης υποδηλώνει τη βούληση της Βενετικής Δημοκρατίας να σφραγίσει το έργο της ανανέωσης με «επιστροφή» στο μεγαλείο και τις αρετές της ελληνικής αρχαιότητας.  Ήταν η κύρια πύλη εισόδου στην πόλη από την εξοχή. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα FerranteVitelli, oοποίος επηρεάστηκε από τις πύλες της Βερόνας και της Ζάρας του MicheleSanmicheli. Ομοιότητες έχει και με τη Βενετσιάνικη πύλη του Ιησού των οχυρώσεων του Χάνδακα, έργο και αυτή του MicheleSanmicheli. Η Πύλη άνοιγε με την ανατολή του ηλίου και έκλεινε με τη δύση. Μετά τη δύση δεν επιτρεπόταν σε κανέναν η είσοδος παρά μόνον κατόπιν σχετικής αδείας. Παρόλη την ιστορική αξία της, η Πόρτα Ρεάλε, ένα από τα πλέον αξιόλογα μνημεία της Ευρώπης,  κατεδαφίστηκε το 1893 παρά τις προσπάθειες επιφανών Κερκυραίων και αρθρογράφων στον ελληνικό και ευρωπαϊκό τύπο να μεταπείσουν το τότε Δημοτικό συμβούλιο να ανακαλέσει την απόφασή του.