Παύλος Καρρέρ: από τους σημαντικότερους Επτανήσιους συνθέτες

Εμφανίσεις:

Ημ / νία: 07.10.19

Ο Παύλος Καρρέρ είναι ο πρώτος συνθέτης που το όνομά του έχει συνδεθεί με τη συστηματική προσπάθεια δημιουργίας εθνικής όπερας στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους Επτανήσιους συνθέτες της εποχής του. Είναι σημαντικό ότι  οι σπουδές  και η καριέρα του σε μεγάλο βαθμό έχουν άμεση σχέση  με το νησί των Φαιάκων.

Γόνος οικογένειας γαιοκτημόνων γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1829 στην αγγλοκρατούμενη Ζάκυνθο. Οι πρώτες του σπουδές στη μουσική ξεκίνησαν στη γενέτειρα του.

Το πρώτο συνθετικό έργο που  έφερε τον τίτλο “  L’ Usignolo” (Το Αηδόνι) το έστειλε ως δώρο στην Επιτροπή της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κέρκυρας. Η Φιλαρμονική του έστειλε επιστολή με κολακευτικά σχόλια και ο Καρρέρ αναγορεύεται απ’ αυτήν ως «επίτιμος εταίρος».  Αργότερα, μεταβαίνει  στην Κέρκυρα και μαθητεύει στο πλευρό του κορυφαίου Κερκυραίου μουσουργού Νικολάου Μάντζαρου (1848). Σύμφωνα με τους μελετητές και τα «Απομνημονεύματα» του Καρρέρ, τους δύο άνδρες συνέδεε φιλική σχέση.

Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Μιλάνο.  Εκεί το 1852 παρουσίασε την πρώτη του όπερα με τίτλο «Δάντης και Βεατρίκη» στη σκηνή ενός από τα μεγαλύτερα θέατρα της Ιταλίας, το Carcano.

Το πρώτο ουσιαστικό βήμα στην καριέρα του έγινε με την όπερα «Isabella d’ Aspeno» που πρωτοπαίχτηκε στην Κέρκυρα το 1853 στο Δημοτικό Θέατρο San Giacomo κατά την περίοδο του καρναβαλιού.  Το 1854 ο Καρρέρ αφιέρωσε την «Isabella d’ Aspeno» στην Φιλαρμονική Εταιρεία Κέρκυρας ( Παλιά). Την επόμενη χρονιά η όπερα ανέβηκε και στο Μιλάνο με μεγάλη επιτυχία.

Το 1857 ο Καρρέρ βρίσκεται στην Κέρκυρα κι ενώ προετοιμάζεται για την επόμενη όπερά του, τη Redidiva, αναλαμβάνει χρέη καλλιτεχνικού πράκτορα του θεάτρου San Giacomo. Τότε, ο εργολάβος Αντώνιος Μοντάλδος και ο Νικόλαος Μάντζαρος, εκ μέρους της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κέρκυρας, του αναθέτουν να ταξιδέψει στην Ιταλία για να φέρει στην Κέρκυρα μια νέα πριμαντόνα.  Ανακαλύπτει την Vittoria Luizzi- Feralli και κερδίζει το θαυμασμό του Μάντζαρου και του κερκυραϊκού κοινού.

Ανήμερα των Χριστουγέννων του 1857 παρουσιάζεται με τη νέα πρωταγωνίστρια η Redidiva με μεγάλη επιτυχία στο San Giacomo. 

Στη συνέχεια, ακολουθούν όπερες με ελληνικά θέματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι παρουσίασε αποσπάσματα από την όπερά του «Μάρκος Μπότσαρης» στην Αθήνα ενώπιον του βασιλιά Όθωνα και της βασίλισσας Αμαλίας.

Στο τέλος του 1867 κλείνει συμφωνία με τη Φιλαρμονική Εταιρεία Κέρκυρας για να παρουσιάσει την επόμενη του όπερα στο San Giacomo και έτσι το 1868 αν και ταλαιπωρημένος από την ασθένεια της οστρακιάς , παρουσιάζει την όπερα Fior di Maria.

Ανάμεσα στα 1890 και 1892 αναγορεύεται από τη Φιλαρμονική Εταιρεία Κέρκυρας ως επίτιμο μέλος της.

Άλλα σημαντικά έργα του είναι:  Κυρά Φροσύνη, Δέσπω, η ηρωίς του Σουλίου, Μαρία Αντουανέττα, Κόντε Σπουργίτης και Μαραθών- Σαλαμίς. Ακόμη, ασχολήθηκε και με τη θρησκευτική μουσική και το τραγούδι ( ο Γερό Δήμος, Μόλις έφεγγε τ’ αστέρι κ.α.).

Ο Επτανήσιος συνθέτης άφησε την τελευταία του πνοή στη Ζάκυνθο στις 7 Ιουνίου 1896.

Συντάκτης:Νίκος Στούπης