Η μίνα στο Βίδο και η μυθοπλασία των Κερκυραίων

Ημ / νία: 30.09.15

Μεταξύ των ετών 1812 και 1830 κατά τη περίοδο της Αγγλικής προστασίας των Ιονίων νήσων, κατασκεύαζονται στη Κέρκυρα μια σειρά από οχυρωματικά έργα τα οποία είτε συμπληρώνουν τα Βενετικά, είτε κατασκεύαζονται εκ βάθρων όπως στη περίπτωση των οχυρώσεων στο νησί Βίδο.

Συγκεκριμένα κατασκευάζεται πυροβολείο κάτω απο τον πύργο της ξηράς στο Παλαιό Φρούριο, μετατρέπεται σε πλατφόρμα ο προμαχώνας raimondo στα νότια της πόλης και η ημισέληνος Grimani στα νοτιοδυτικα, πάνω από το τμήμα της τάφρου που σήμερα στεγάζει τη λαϊκή αγορά.

Επίσης κτίζονται πυροβολεία και τείχη σε ολο το νότιο τμήμα του οχυρού Αβράμη, στις πλαγιές που βρίσκεται το παλαιό νοσοκομείο και σήμερα αστυνομία, και προσθήκες νότια του οχυρού Σωτήρος (φυλακές) που είχαν ξεκινήσει να κατασκευάζονται τη περίοδο των Γαλλων.

Το νησί Βίδο καθ'όλη τη Βενετική περίοδο έμεινε ανοχύρωτο, εκτός από ένα πυροβολείο στη δυτική πλευρά του, προς το Κονδυλονήσι (Μπρουζάδο), που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη πολιορκία του 1716 να μη καταληφθεί από τους Οθωμανούς.

Στη πολιορκία του 1799 από τους Ρωσότουρκους η φρουρά των δημοκρατικών Γάλλων βρίσκει τον θάνατο υπερασπιζόμενη το οχυρό Shculenburg στα βορειοδυτικά της νήσου, το οποίο ήταν πρόταση κατασκευής του στρατάρχη, και δόθηκε τιμητικά το όνομα του. Πιθανόν εκείνη τη περίοδο κτίστηκε(1797-1799)

Ταυτόχρονα με την κατασκευή των ανακτόρων Αγίων Γεωργίου και Μιχαήλ μαζί με τη φημισμένη χρυσή τουφόπετρα Μάλτας που μεταφέρθηκε για να κτιστεί, έρχεται στη Κέρκυρα πλήθος Μαλτέζων λιθοξόων και κτιστών, οι οποίοι εργάζονται στην οχύρωση του Βίδο.

Δυο μεγάλα οχυρά θεμελιώνονται εκ βάθρων από τα δυτικά ως τα ανατολικά του νησίου με ισχυρούς προμαχώνες τάφρο πυριτιδαποθήκες και υπόγειες στοές επικοινωνίας μεταξύ των. Ονομάστηκαν Κing George και Wellington.

Aυτή λοιπόν τη περίοδο βλέποντας οι κάτοικοι της πόλης όλον αυτό τον οργασμό ανοικοδόμησης φρουρίων και οχυρών έπλασαν τον μύθο της μίνας που πάει στο Βίδο.

Πιθανόν σε συνδυασμό με τους πρόβολους των αποχετεύσεων της πόλης μέσα στη θάλασσα κάτω απο τα τείχη προς τη κατεύθυνση του Βίδο, έδωσε έναυσμα στη φαντασία κάποιου, που το είπε πρώτος.

Αν με τη σημερινή τεχνολογία το υπόγειο πέρασμα που ενώνει Γαλλία με Αγγλία κάτω από τη θάλασσα της Μάγχης είχε διάρκεια τρία χρόνια μπορούμε να καταλάβουμε πως ένα τέτοιο έργο στη εποχή του θα ήταν τιτάνιο, και το κόστος του ανυπολόγιστο.

Παράλληλα όμως χρονολογικά αργότερα, επί βασίλισσας Βικτωρίας κατασκευάζεται στο Λονδίνο υπόγεια στόα κάτω από τον ποταμό Τάμεση συνδέοντας τις δυο όχθες.

Ο μύθος για τη μίνα που πάει στο Βίδο έφτασε ως τις μέρες μας και θα την αναφέρει ή θα ρωτήσει γι' αυτήν ένας στους δυο Κερκυραίους, αν η συζήτηση είναι για τις στοές των φρουρίων.

Όλοι κάτι άκουσαν γι' αυτήν από παλιότερους που είχαν μάλιστα μπεί αλλά έτρεχαν από την οροφή νερά και παρακάτω πλημμύριζε,η ήταν δύσκολο ν αναπνεύσουν από την έλειψη αέρα και γύρισαν.

Κάποιοι πάλι ξέρουν που είναι η είσοδος της αλλά είναι μυστικό και δεν λένε.

Όπως και να το δούμε είναι ένα παραμύθι που πλέκει περισσότερο το μυστήριο γύρω από τις στόες και ανήκει στη τοπική λαογραφία.

Μάρκος Βάπτισμας