Επαγγέλματα στην παλιά Κέρκυρα που χάθηκαν στον χρόνο

Εμφανίσεις:

Ημ / νία: 15.10.19

Με το πέρασμα των χρόνων οι αλλαγές στο τρόπο ζωής, στις ανάγκες και στον τρόπο παραγωγής των προϊόντων και της βιομηχανίας είχαν ως αποτέλεσμα πολλά παραδοσιακά επαγγέλματα να εξαφανιστούν ή να αντικατασταθούν με άλλα που ταιριάζουν στον σύγχρονο τρόπο ζωής και της μαζικής παραγωγής.

Όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα έτσι και στην Κέρκυρα υπήρχαν επαγγέλματα που χάθηκαν και αποτελούν πλέον μόνο αναμνήσεις για τους γηραιότερους.

Ένα από τα πιο γνώριμα επαγγέλματα στην παλιά Κέρκυρα ήταν ο σταγκοπινιάτης ή γανωτής ή γανωματής ή καλαντζής. Ο σταγκοπινιάτης ήταν πλανόδιος τεχνίτης  και δουλειά του ήταν να επικαλύπτει με κασσίτερο την επιφάνεια των μαγειρικών σκευών καθώς τα περισσότερα απ’ αυτά ήταν από χαλκό και έτσι με τον καιρό οξειδώνονταν εύκολα. Στην Κέρκυρα ο τελευταίος γανωτής ήταν ο Αποστόλης Βράκας, ο οποίος άσκησε το επάγγελμα αυτό για δύο περίπου δεκαετίες.

Ένα επάγγελμα που ήρθε στην Ελλάδα από τους πρόσφυγες ήταν ο ντελάλης. Καθήκον του ήταν να ανακοινώνει σε όλο το χωριό ή την πόλη σημαντικά γεγονότα ή αποφάσεις που αφορούσαν όλους. Ακόμη, στις πόλεις οι μαγαζάτορες τον πλήρωναν για να διαφημίζει τα προϊόντα τους. Στην πόλη της Κέρκυρας χαρακτηριστική μορφή ντελάλη ήταν ο Γκάγκας, ο οποίος ήταν και ο τελευταίος που άσκησε το επάγγελμα αυτό.

Σε ένα νησί όπως η Κέρκυρα με μεγάλη παραγωγή κρασιού σημαντικό ήταν και το επάγγελμα του βαρελά. Ήταν τεχνίτης, ειδικός στην κατασκευή βαρελιών από ξύλο καστανιάς ή βελανιδιάς.

Από τη σημερινή θέση της πλατείας Σαρόκο ξεκινούσαν οι πλανόδιοι γαλατάδες πολύ νωρίς το πρωί και χτυπούσαν τις πόρτες για να μοιράσουν το γάλα ενώ οι νοικοκυρές τους περίμεναν με το κατσαρολάκι τους στην πόρτα.

Παρεμφερές ήταν και το επάγγελμα του νερουλά, ο οποίος ξεκινούσε κι αυτός από τη σημερινή πλατεία Γεωργίου Θεοτόκη (Σαρόκο). Φορώντας άσπρη ποδιά και πουλούσε νερό σε όλα τα σπίτια που το προμηθευόταν από την Παλαιόπολη.

Μετά την Ένωση των Ιονίων νήσων με την Ελλάδα ( 1864) έκαναν την εμφάνισή τους στην Κέρκυρα οι υπαίθριοι φωτογράφοι. Με τη φωτογραφική  μηχανή που στηριζόταν σε ένα τρίποδα εμφάνιζαν και τύπωναν τη φωτογραφία μέσα σε λίγα λεπτά.  Εργάζονταν από νωρίς το πρωί μέχρι να πέσει ο ήλιος το απόγευμα. Σπουδαίοι τέτοιοι φωτογράφοι που άφησαν όνομα ήταν ο Αύγουστος Κόλλας, ο Βικέντιος Μπόρις και ο Χαράλαμπος Βιτουλαδίτης.

Συντάκτης: Νίκος Στούπης