Η Αλεξάνδρα Παγιατάκη μιλάει στο Corfuland για την παράσταση «Υπόληψη»

Ημ / νία: 13.11.17

Το Δημοτικό  Περιφερειακό  Θέατρο  Κέρκυρας, μετά τον επιτυχημένο πρώτο κύκλο παραστάσεων και το μεγάλο ενδιαφέρον του κοινού, επαναλαμβάνει για τέσσερις ακόμα ημέρες,  τη θεατρική παράσταση "Υπόληψη"  του Κωνσταντίνου Θεοτόκη στο Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας Από Δευτέρα 13 έως Πέμπτη 16 Νοεμβρίου, ώρα 21:00

Η Αλεξάνδρα Παγιατάκη, μία από τις τρεις γυναίκες επί της σκηνής, μίλησε στην Ελίνα Φαϊτά για την "Υπόληψη", τη συγγραφική πένα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη, τους χαρακτήρες του έργου, τη θέση της γυναίκας την εποχή εκείνη και άλλα.

Ε.Φ.: Ποια η υπόθεση του έργου και σε ποια εποχή διαδραματίζεται;

Α.Π.: Η νέα παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ονομάζεται "Υπόληψη" και αποτελείται απο δυο διηγήματα απο τις "Κορφιατικες ιστορίες" του Κων. Θεοτόκη. Την ομώνυμη "Υποληψη" και το "Αμάρτησε;". Και τα δύο έργα διαδραματίζονται αρχές του 20ου αιώνα στην Κερκυραϊκή ύπαιθρο.Η "Υποληψη" παρακολουθεί δυο νεαρά κορίτσια που αγαπούν τον ιδιο άντρα. Η Κατερίνα απο καλό σπίτι θεωρείται "καλή νύφη" μιας και προέρχεται απο σχετικά εύπορη οικογένεια ενώ η Μαρία είναι φτωχιά και φαινομενικά δεν έχει ελπίδες. Όταν όμως η φτωχή Μαρία θα συνάψει σχέσεις μαζί του και το νεο εξαπλωθεί και φτάσει μεχρι την οικογένειά της η ιστορία θα παρει μια τροπή απρόβλεπτη. Με αφορμή λοιπόν το "ατιμασμα" της νεαρής απο τον πλούσιο νέο, το χωριό εξεγείρεται απέναντι στις ταξικές αδικίες. Αν το φινάλε ειναι ευχάριστο ή δυσάρεστο αυτο είναι στο χέρι του θεατή να το αποφασίσει. Το "Αμάρτησε;" παρακολουθεί σχεδόν με κινηματογραφικό τρόπο τα βασανιστικά λεπτά πριν τη μετάληψη, που βιώνει ένας παπάς ο οποίος γνωρίζει ενα μυστικό. Έρχονται  σε σύγκρουση η θρησκευτική με την κοινωνική του ηθική. Τι θα υπερισχύσει; Και τελικα, Αμάρτησε;

Ε.Φ.: Ποιος ο χαρακτήρας της παράστασης και ποιοι οι χαρακτήρες;

Α.Π.: Η παράσταση έχει αφηγηματικό χαρακτήρα. Είμαστε τρεις γυναίκες πάνω στη σκηνή -σχεδόν χωρίς καθόλου σκηνικό- και υποδυόμαστε όλες όλους τους ρόλους. Κόρη, μάνα,πατέρας, αγαπητικός, παπάς...  Με μόνο μας όπλο το δυνατό κείμενο του Θεοτόκη στο οποίο δεν έχει γίνει καμία απολύτως παρέμβαση.

Ε.Φ.: Ποια ήταν η θέση της γυναίκας στην κοινωνία εκείνη την εποχή;

Α.Π.: Πέρα απο την κοινή γραμμή που ακολουθήσαμε σαν διαδικασία προσέγγισης του κειμένου , για μένα προσωπικά είχε πολύ ενδιαφέρον να ανακαλύψω πως με ακουμπάει η κοινωνική αδικία που βίωναν οι γυναίκες εκείνη την εποχή, πως μεταφέρονται οι πληροφορίες του πόνου και της καταπίεσης μέσω του dna στο σήμερα και τελικά πως διαχειριζόμαστε εμείς αλλα και τα νεότερα κορίτσια την αλλαγή στην κοινωνική δομή. Στην φεουδαρχική, ανδροκρατούμενη Κέρκυρα του 1900 η θεση της γυναίκας ηταν προκαθορισμένη , χωρίς ευκαιρίες και δυνατότητα να εκφέρεις άποψη ακόμα και για την ίδια σου τη ζωή.

E.Φ.: Ποιες ήταν οι πρώτες σου σκέψεις όταν σου προτάθηκε να υποδυθείς το ρόλο αυτό σε ένα έργο του Κωνσταντίνου Θεοτόκη;

Α.Π. Με πολύ μεγάλη χαρά αποδέχτηκα την πρόσκληση να συμμετέχω μαζι με τα κορίτσια (Ναταλία Καποδίστρια και Σοφία Τόμπρου ) στην νεα παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ , μιας και θεώρησα τότε και η ιστορία μας επιβεβαιώνει, πως μια αμιγώς Κερκυραϊκή Θελω παράσταση ( γλωσσα , συγγραφέας, σκηνοθεσία, κινησιολογία , ηθοποιοί ) μπορεί να ξεφύγει απο τα τετριμμένα και να αναδείξει την αξία του κειμένου  κάνοντας επιτέλους σύγχρονο θέατρο το οποίο δεν αφορά μόνο τα στενά όρια του τόπου μας.

E.Φ.: Πως θα χαρακτήριζες τον Κωνσταντίνο Θεοτόκη και τη συγγραφική του πένα;

Α.Π.: Ο Θεοτόκης είναι μια μοναδική περίπτωση γενναιότητας , που δε δίστασε -χρησιμοποιώντας το υπέροχο ταλέντο του - να έρθει σε σύγκρουση με την κοινωνική του θέση αλλα και με την ίδια του την οικογένεια (οι οποίοι ηταν απο τον 14ο αιώνα άρχοντες και ασχολήθηκαν με τη διπλωματία και την πολιτική) προκειμένου να υπερασπιστεί τον ηθικό του κώδικα και να πάρει το μέρος του λαού που βίωνε όλη την κοινωνική αδικία αλλά και της γυναίκας που πάλευε με τον αναλφαβητισμό και την αδυναμία απέναντι στο ισχυρό φύλο. Ενας πρώιμος σοσιαλιστής και φεμινιστής ποθ άφησε σπουδαίο έργο που μέχρι και σήμερα βρίσκει πατήματα στην κοινωνία.

Ε.Φ.: Πως ήταν η συνεργασία σου με τους συντελεστές;

A.Π.:  Η συνεργασία μας ήταν εξαιρετική. Δουλεψαμε με τον σκηνοθέτη μας  (Νέστωρ Κοψιδάς) μεθοδικά , γελάσαμε πολύ , ξεπεράσαμε όποια εμπόδια παρουσιάστηκαν στο δρόμο μας , γι'αυτό και νοιώθουμε τόση αυτοπεποίθηση και σιγουριά για την παράστασή μας.

 E.Φ.: Τι είναι η ηθοποιία στη ζωή σου;

Α.Π.: Δεν ξερω τι ειναι , ξέρω όμως οτι σίγουρα ΔΕΝ ειναι επιλογή. Μάλλον είναι ανάγκη έκφρασης, ανάγκη ανακάλυψης, ανάγκη παρατήρησης, αναγκη δημιουργίας μα πανω απ'όλα ανάγκη να συναναστρέφεσαι ανθρώπους (συναδέλφους και θεατές) με κοινό κώδικα επικοινωνίας.

E.Φ.: Θα μας περιέγραφες την Αλεξάνδρα Παγιατάκη πριν ανέβει στη σκηνή;

Α.Π.: Περα απο 1-2 λεπτά σιωπής που χρειάζονται πριν ξεκινήσει η παράσταση, είμαστε κανονικοί άνθρωποι που μας ακολουθούν τα προβλήματα και οι χαρές της καθημερινότητας.Στο καμαρίνι πάντως πριν την παράσταση υο κλίμα είναι χαλαρό και φιλικό

E.Φ.: Θα ήθελες να στείλεις ένα μήνυμα στους επισκέπετες μας που θα διαβάσουν τη συνέντευξή σου;

Α.Π.: Θέλω πολύ να ευχαριστήσω όσους ειδαν την "Υπόληψη" στον πρώτο κύκλο παραστάσεων με το θεατρο να ειναι sold out καθε βράδυ και να προσκαλέσω όλους υους υπόλοιπους να ερθυν να ταξιδέψουν μαζί μας στην Κέρκυρα του 1900. Είναι μια αξιόλογη παράσταση που δεν πρέπει να χάσει κανείς. Και φυσικά να στηρίζουν τη δημιουργία του τόπου μας γιατί  αυτός είναι ο μόνος τρόπος να υπάρξει συνέχεια.

Επιμέλεια άρθρου: Ελίνα Φαϊτά