To Καζίνο Ρολίνα και οι αντιδράσεις στην Κερκυραϊκή κοινωνία

Εμφανίσεις:

Ημ / νία: 08.02.23

Ήταν το 1902 όταν η τότε ελληνική κυβέρνηση ζήτησε από τη Μεγάλη Βρετανία τη μεταφορά του βρετανικού νεκροταφείου από την παραλιακή λεωφόρο και τη σημερινή θέση του ξενοδοχείου «Corfu Palace» σε ένα άλλο μέρος παρέχοντας τις απαραίτητες εγγυήσεις. Η απάντηση των Βρετανών ήταν αρνητική. 

Οι λόγοι άρνησης τους είχαν να κάνουν κυρίως με  το μέγεθος της μελλοντικής τοποθεσίας του νεκροταφείου στα προάστια της πόλης. Το νέο νεκροταφείο θα έπρεπε να είναι μεγάλο, ευρύχωρο και να χωρέσει και τα μελλοντικά μνήματα των Βρετανών πολιτών. Όταν μάλιστα πληροφορήθηκαν ότι η αρχική τοποθεσία προοριζόταν για την ανέγερση καζίνου από βελγική εταιρεία, το θεώρησαν ιεροσυλία και προσβολή για τους νεκρούς τους.

Σύμφωνα με το Σύμφωνο Ένωσης των Ιονίων Νήσων,  η Βρετανία είχε στην κατοχή της την ιδιοκτησία των βρετανικών νεκροταφείων στα Ιόνια Νησιά. Το θέμα της μεταφοράς του νεκροταφείου απασχόλησε μέχρι και το αγγλικό Κοινοβούλιο, ενώ οι διαβουλεύσεις σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των αγγλικών νεκροταφείων μεταξύ των δύο χωρών ξεκίνησαν το 1891 και ολοκληρώθηκαν το 1904. Τελικά, οι Άγγλοι δέχτηκαν τη μεταφορά του νεκροταφείου με τον όρο η όλη διαδικασία να εποπτευθεί και συντονιστεί από δικό τους προσωπικό. 

Αντιδράσεις δεν υπήρχαν μόνο από τους Βρετανούς αλλά και από τον αθηναϊκό και εγχώριο Τύπο της εποχής. Τα πρώτα δημοσιεύματα για την ίδρυση της Ρολίνας ( Καζίνο) κάνουν την εμφάνισή τους το 1890. Χαρακτηριστικοί είναι οι τίτλοι των εφημερίδων: «Το Παικτείον και το Δημοτικόν Συμβούλιον», « Το Μόντε Κάρλο εις την Κέρκυραν», «Η σύστασις του χαρτοπαιγνίου εν Κέρκυρα», « Η Ρολίνα εις την Κέρκυραν» κ.α

 Μετά από αρκετές επαφές με τους επιχειρηματίες της γαλλοελβετικής εταιρείας που επιθυμούσε την ίδρυση του καζίνο το Δημοτικό Συμβούλιο Κερκυραίων που συνεδρίασε τον Ιανουάριο του 1902 δέχτηκε την πρόταση της εταιρείας. 

Η κερκυραϊκή κοινωνία χωρίστηκε σε ρολινικούς και αντιρολινικούς. Με αυτούς που αντιδρούσαν στην ίδρυση της Ρολίνας είχε ταχθεί ο πνευματικός κόσμος του νησιού με κύριους εκφραστές τον Λορέντζο Μαβίλη, τον Κωνσταντίνο Θεοτόκη και τον Γεώργιο Καλοσγούρο. Μαζί μ’ αυτούς αντιδρούσε και η παλιά τάξη των ευγενών γαιοκτημόνων. Οι αντιρολινικοί ισχυρίζονταν ότι η ίδρυση Καζίνου θα είχε ως αποτέλεσμα την αλλοίωση των παραδόσεων, την έκλυση των ηθών και την εγκατάλειψη των αποδοτικών εργασιών.

Οι ρολινικοί ανήκαν στην  αστική τάξη του νησιού δηλαδή στους  εμπόρους  που είχαν συγκεντρώσει στα χέρια τους την αγορά υποκαθιστώντας τους παλιούς γαιοκτήμονες. Η ίδρυση της Ρολίνας ήταν μια ευκαιρία γι’ αυτούς για αύξηση των κερδών τους. Αξιοσημείωτο είναι ότι μαζί με τους αστούς συμπορεύτηκαν και οι εργάτες της εποχής που επιθυμούσαν να αυξήσουν να καλυτερεύσουν τη ζωή τους βρίσκοντας εργασία με την ίδρυση του καζίνο. 

 Το 1904 ο  μηχανικός Vilentini με τη χρηματοδότηση του Ελβετού επιχειρηματία Βίκτωρα Νταρκουέν έκτισε ένα νεοκλασικό κτίριο των Λουτρών στη σημερινή θέση του «Corfu Palace», το οποίο καταστράφηκε με τους βομβαρδισμούς του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Το κτίριο της Ρολίνας υπάρχει ακόμα και σήμερα στο χώρο που βρίσκονται σήμερα οι διοικητικές υπηρεσίες του Αρχαιολογικού Μουσείου Κέρκυρας.  

Αυτό που είχε οραματιστεί ο Ελβετός Νταρκουέν δεν πήγε καλά. Οι κτιριακές εγκαταστάσεις απορρόφησαν τα κεφάλαια του. Στη συνέχεια, το 90% των μετοχών της Ρολίνας παραχωρήθηκε στην εταιρεία «Σκρα και Σία». Τότε η αρχή του τέλους για την Ρολίνα έφτασε με την πολυτελή ζωή των κυρίων της εταιρείας « Σκρα και Σία» και την  απάτη που σκαρφίστηκαν με τις μεγάλες προμήθειες των μετοχών της εταιρείας. Αρκετοί ήταν αυτοί που πιάστηκαν στα δίχτυα της απάτης αλλά  ένας απ’ αυτούς προσέφυγε στη Δικαιοσύνη και ακολούθησε η σύλληψη των ηθικών αυτουργών. 

Οι  δραστηριότητες της Ρολίνας τερματίστηκαν  με τη δίωξη της εταιρείας « Σκρα και Σια» για απάτη και οι εγκαταστάσεις της παραχωρήθηκαν στο Δήμο Κερκυραίων.      

Πηγές: corfu-museum.gr, corfuhistory.eu

Συντάκτης: Νίκος Στούπης