Η Κερκυραία Σιμόνη Φοντάνα στο χώρο του γκράφιτι

Η STREET ART ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΟΥΣ ΘΗΛΥΚΟΥ 

Τα κορίτσια που έσπασαν το αντρικό άβατο του γκράφιτι

Από την εφημερίδα Έθνος

Δεν είναι εύκολο να τις συναντήσει κανείς στον δρόμο. Οχι μόνο επειδή επιλέγουν να αφήσουν το εικαστικό τους αποτύπωμα αργά τις νύχτες, όταν η πόλη κοιμάται, αλλά γιατί είναι λιγοστές σε σχέση με τους άντρες που εδώ και χρόνια κυριαρχούν στη street art-graffiti σκηνή.

Οι καλλιτέχνιδες που ομορφαίνουν με τις δημιουργίες τους τις γκρίζες γωνιές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, περνώντας παράλληλα μηνύματα κοινωνικού προβληματισμού, έχουν σπάσει ένα «αντρικό άβατο». Προτίμησαν από τη «σιγουριά» ενός ατελιέ τη δύσκολη «τέχνη του δρόμου», διατηρώντας χαμηλό προφίλ -όπως οι περισσότεροι «συνάδελφοί» τους- αφού, όπως λένε χαρακτηριστικά, «το δημιούργημα μιλάει, όχι ο δημιουργός».

Mια εκ των οποίων είναι η Κερκυραία Σιμόνη Φοντάνα 

Η Σιμόνη Φοντάνα γεννήθηκε στην Κέρκυρα και σπούδασε συντηρήτρια έργων τέχνης. Εργάστηκε σε μουσεία μέχρι που την κέρδισε το γκράφιτι. Οταν γνώρισε τον σύντροφό της, τον «Ser», κατά κόσμον Αργύρη, ο οποίος είναι γνωστός street artist, τον ακολουθούσε στις εικαστικές του εξορμήσεις στην πόλη όπου ζει, στη Θεσσαλονίκη. Πριν από τέσσερα χρόνια αποφάσισε να πάρει τα πινέλα της, δεν χρησιμοποιεί σπρέι στη ζωγραφική της, και έκανε το πρώτο της «κομμάτι» στον δρόμο. Τώρα πια η χαρακτηριστική γυναικεία φιγούρα της, η «Λόρις» όπως την έχει ονομάσει, κοσμεί πολλούς τοίχους στο κέντρο της συμπρωτεύουσας.

«Εφτιαξα ένα πρόσωπο και με τον καιρό το εξέλιξα. Η ζωγραφική σε δημόσιο χώρο έχει γίνει για μένα τρόπος ζωής. Είναι ένα είδος ανάγκης, είναι η καθημερινότητά μου» λέει στο «Εθνος της Κυριακής» η Σιμόνη Φοντάνα. Η καλλιτέχνιδα παραδέχεται ότι δεν υπάρχουν πολλές γυναίκες στη χώρα μας που να... βάφουν στους τοίχους. «Ομως είμαστε περισσότερες απ' ό,τι στο παρελθόν. Ισως έπαιξε ρόλο το γεγονός ότι παλιότερα, στα πρώτα στάδια του κινήματος στην Ελλάδα, κυρίως με το underground graffiti, π.χ. σε τρένα, ήταν πιο δύσκολο. Αλλωστε τώρα πια η street art είναι το νέο ρεύμα στα εικαστικά και αυτό παρατηρείται και στην ελληνική σκηνή».

Η Σιμόνη, η οποία υπογράφει με το πραγματικό της όνομα, πράγμα σπάνιο, είναι επηρεασμένη από τη γιαπωνέζικη εικονογραφία και τον ποπ σουρεαλισμό. Δεν διαχωρίζει τη ζωγραφική στον δρόμο από εκείνη σε καμβά, ενώ την ενδιαφέρει το έργο της να βρίσκεται σε πλήρη εναρμόνιση με το αστικό τοπίο. «Οταν ζωγραφίζω σε έναν τοίχο, έχω την αίσθηση της ελευθερίας. Με αυτόν τον τρόπο επικοινωνώ με τον κόσμο. Κάποιες φορές θέλω να περάσω ένα μήνυμα μέσα από τα έργα μου, κάποιες άλλες απλώς με ενδιαφέρει να δημιουργήσω κάτι όμορφο» συμπληρώνει.

Η χαρακτηριστική γυναικεία φιγούρα της Σιμόνης, η «Λορίς», ομορφαίνει τους δρόμους της Θεσσαλονίκης. «Οταν ζωγραφίζω σε έναν τοίχο έχω την αίσθηση της ελευθερίας. Με τον τρόπο αυτό επικοινωνώ με τον κόσμο», λέει η καλλιτέχνιδα.

Διαβάστε περισσότερα για τα άλλα κορίτσια από την πηγή: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=64084230