Η νέα ποιητική συλλογή της Έλενας Λούκα

Εμφανίσεις:

Ημ / νία: 09.03.20

Η καινούργια ποιητική συλλογή της Κερκυραίας Βιολόγου Ελένης Θ. Π. Λουκά με τον τίτλο "Στον ορίζοντα της ελπίδας" από τις εκδόσεις Οσελότος διακρίνεται για τον λυρισμό της και το πολυθεματικό του περιεχομένου της. Σηματοδοτεί την ανάγκη όλων μας να προσπαθούμε να προχωράμε μπροστά ,αναζητώντας την ανατροπή ,την αναγέννηση, την αναθεώρηση, την αλλαγή και την ανανέωση από κάθε τι οπισθοδρομικό, βλαβερό, άδικο και επικίνδυνο. Μια αναζήτηση ενός ορίζοντα ελπίδας που θα μας φέρει πιο κοντά σε ένα καλύτερο, φυσικότερο, δικαιότερο και ανθρωπινότερο κόσμο.

Περιέχει ποιήματα κοινωνικά και ερωτικά όπως και κάποια δοκίμια συνοδευόμενα με ασπρόμαυρες φωτογραφίες που δημιουργούν μία πιο ζεστή αναγνωστική διάθεση στο ουδέτερο περιβάλλον των λευκών σελίδων. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου –Περί ζωής- τα ποιήματα προτρέπουν προς τις αιώνιες αξίες που οδηγούν στην πνευματική και ψυχική ολοκλήρωση του ανθρώπου και οι οποίες θα τον καταστήσουν χρήσιμο στην κοινωνία, αλλά και ευτυχέστερο. Ποιήματα όπως -Αέναος κύκλος -Καινούργια μέρα- ,-Λάθος πορεία-, -Ένα τραγούδι αλλοτινός ιππότης,- Άνθρωπος ρομπότ-, - Όμηροι-, -Υγεία-, -Ανήφοροι και κατήφοροι της ζωής-, - Ένα χαμόγελο-,- Ο Χαρακτήρας ενός λαού, -Υποκρισία, -Ανταγωνισμός- ,-Το κενό της πληρότητας , -Στη δίνη του χρόνου- , - Ο πίνακας μιας μέρας σου - προσεγγίζουν κοινωνικά , υπαρξιακά και θέματα ηθικών αξιών και ιδανικών με στοχαστική σκοπιά και διάσταση θεώρησης της ζωής . Επιπρόσθετα η αξία της διατήρησης και διαιώνισης της παράδοσης, της αγάπης για την πατρίδα ,της ιστορικής μνήμης ,της αναπόλησης παρελθοντικών ηθών και γεγονότων γίνεται εμφανής σε πολλά ποιήματα που αναφέρονται στην ιστορία και την παράδοση της Κέρκυρας ,όπως τα ποιήματα –Καμπιέλο- (παλιά συνοικία της παλιάς πόλης ) ,-Το δάκρυ του περιβολιού,- -Άρωμα μιας άλλης εποχής,- Σε μιας βάσκας το νερό- ,-Η ελιά στον Αϊ Γιώργη- ,-Το παλιό πηγάδι,(Καναβιά) -Φαιάκων φιλαρμονικές -και -Το παλιό Λιοτρίβι-. Άλλα ποιήματα όπως -Τ αμίλητο χωριό -(που αναφέρεται στο εγκαταλελειμμένο παλιό ελληνικό χωριό της Μικράς Ασίας Λιβίσι ) και -Της προσφυγιάς τ αγκάθι- , – Ο πολύπαθος λαός της Συρίας -που αναφέρονται στα δεινά του ξεριζωμού ενός λαού εγκαταλελειμμένου στις ορέξεις των μεγάλων δυνάμεων που εκμεταλλεύονται τα εσωτερικά του προβλήματα. Στο δεύτερο μέρος -στα μονοπάτια της Αφροδίτης- περιλαμβάνονται ποιήματα με ύφος λυρικό ,πότε μελαγχολικό και πότε πιο αισιόδοξο ή νοσταλγικό και γίνεται μια όμορφη περιπλάνηση στα πολύπλοκα και δαιδαλώδη μονοπάτια του Έρωτα και στις πολλές θετικές και αρνητικές εκφάνσεις του ,όπως της απουσίας ,της αναζήτησης, της μνήμης, της λησμονιάς, του ονείρου, τού δειλινού του και της νοσταλγικής αγάπης των νεανικών χρόνων. Ένα ξέσπασμα Αφροδίτης που βιώνει πολλά και πολύμορφα συναισθήματα στη πορεία της ζωής .Μια πολυμορφία που αποτελεί και το αλάτι της γοητείας και σημαντικότητας της και που ο καθένας από μάς τη βιώνει ουσιαστικά με παρόμοιο τρόπο. Στα δοκίμια ή σκέψεις περιλαμβάνονται τίτλοι όπως - Ο ρομαντισμός και τα συναισθήματα στη δίνη της αυτοματοποιημένης κοινωνίας -, -Το νόημα της ζωής –Σπαράγματα- .-Σύγχρονη Πομπηία-.- Φύση και ζωή που μειώνονται μέρα με την ημέρα- .Στους δύο τελευταίους τίτλους αποτυπώνεται από την συγγραφέα στην πραγματική του διάσταση όλο το δράμα και η θλιβερή εικόνα των συνεπειών της καταστροφής του περιβάλλοντος από τις ανεξέλεγκτες ανθρώπινες επεμβάσεις στη φύση. Σ αυτήν αλλά και στις δύο πρώτες ποιητικές συλλογές της <<>> και <<>> μάς παροτρύνει στην από κοινού δράση όλων, ανάλογα το ποσοστό ευθύνης και δυνατότητας που αναλογεί στον καθένα, να εμποδίσουμε αυτή την καταστροφική πορεία με όλη μας τη δύναμη και να συμβάλλουμε στην καταπολέμηση της επικίνδυνης κλιματικής αλλαγής και στη σωτηρία του πλανήτη Γη του κοινού σπιτιού μας ,διότι αυτό είναι χρέος μας προς τις επόμενες μελλοντικές γενιές αλλά και προς την κατεύθυνση της διατήρησης και διαιώνισης κάθε μορφής ζωής.