Γεράσιμος Χυτήρης: ο λογοτέχνης που μελέτησε σε βάθος την Κερκυραϊκή κουλτούρα

Εμφανίσεις:

Ημ / νία: 25.06.18

Ο Γεράσιμος Χυτήρης γεννήθηκε στο χωριό Κουραμάδες της Κέρκυρας, το Φεβρουάριο του 1913. Γονείς του ήταν ο Θεόδωρος Χυτήρης και η Κατερίνα Γραμμένου. Η εκπαίδευση του ξεκίνησε από το Δημοτικό σχολείο του χωριού του, συνεχίστηκε στο σχολαρχείο Καστελλάνων και έκλεισε στη Ιερατική Σχολή της 

Κέρκυρας μέχρι το τέλος τη λειτουργίας της το 1930. Το 1931 γράφει το πρώτο του ποίημα με τον τίτλο « Πόθος» σε ηλικία 18 ετών όπου το δημοσίευσε στο περιοδικό « Επτάνησος». Ένα ποίημα που άργησε να το ολοκληρώσει καθώς ακολούθησαν η στράτευση, ο πόλεμος και η Κατοχή. Μετά το τέλος του πολέμου αρχίζει να αρθρογραφεί στα « Κερκυραϊκά Νέα» του ιστορικού και δημοσιογράφου, Κώστα Δαφνή.

Η στήλη του στην εφημερίδα αυτή με τον τίτλο « Σημειώσεις ενός Κερκυραίου» αγαπήθηκε πολύ από το ευρύ κοινό. Τόσο μεγάλη ήταν η αναγνωσιμότητα αυτής της στήλης που την κράτησε δεκαπέντε χρόνια. Τα θέματα του τα αντλούσε από τον χώρο της ιστορίας της Κέρκυρας, τη λαογραφία και τη γλωσσολογία, τη λογοτεχνία, την κριτική βιβλίου αλλά και των καλών τεχνών. « Θησαυρό κερκυρογνωσίας» έχει αποκαλέσει τις « Σημείωσεις» του ο πανεπιστημιακός καθηγητής, Θεοδόσης Πυλαρινός. Κεντρικό θέμα των μελετών του ήταν πάντα η Κέρκυρα και τα Επτάνησα.

Αξίζει να αναφέρουμε ενδεικτικά τίτλους σχετικών βιβλίων του: «Κερκυραϊκό Γλωσσάρι», « Το γλωσσικό ιδίωμα της Κέρκυρας», « Τα λαογραφικά της Κέρκυρας», « Εφτανησιώτικη Δημοκρατία», « Η όπερα στο θέατρο του Σαντζιάκομο κ.α. Ως λάτρης της κερκυραϊκής παράδοσης μελέτησε και ανέδειξε το έργο λογοτεχνών της Επτανησιακής και Κερκυραϊκής σχολής όπως ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης, ο Λορέντζος Μαβίλης και ο Γεράσιμος Μαρκοράς. Είναι ολοφάνερη η επιρροή τους στο ποιητικό και πεζογραφικό του έργο. Στο λογοτεχνικό του έργο δεν είναι λίγες οι αναφορές του στην κερκυραϊκή ύπαιθρο και το χωριό του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η νουβέλα του « Το μέγα δρυ», όπου μέσα από την αφήγηση του διασώζεται ένα μέρος από την εικόνα των Κουραμάδων την περίοδο του Μεσοπολέμου. Άλλα λογοτεχνικά έργα του είναι : « Η γυναίκα με την καλύπτρα», « Η πρώτη άνοιξη», « Καληνύχτα κ. Διευθυντά» και η ποιητική συλλογή « Αγόνατοι καιροί». Αξιόλογα ήταν και τα χρονογραφήματά του στα « Κερκυραϊκά Νέα», στην « Εφημερίδα των Ειδήσεων» και τον « Τηλέγραφο».

Υπήρξε τακτικός συνεργάτης των « Κερκυραϊκών χρονικών», του « Δελτίου» της Αναγνωστικής Εταιρείας και του φιλολογικού περιοδικού « Πόρφυρας». Πολύ σημαντική είναι η συνεισφορά του και στην ίδρυση της Εταιρείας Κερκυραϊκών Σπουδών όπου μαζί με άλλους πνευματικούς ανθρώπους της εποχής του για πολλά χρόνια ανέλαβαν το προεδρείο και τις εκδόσεις της.

Ο Κερκυραίος διανοούμενος άφησε την τελευταία του πνοή τον Απρίλιο του 1997. Σε μια λαμπρή τελετή μετά από 18 χρόνια τιμήθηκε με μια μαρμάρινη επιγραφή στην πρόσοψη του σπιτιού του στους Κουραμάδες. Όσοι τον γνώριζαν, τον θεωρούσαν πρότυπο μετριοφροσύνης, φιλοπατρίας και ακούραστου μελετητή. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι με την προσωπικότητά του και το έργο του κόσμησε το νησί της Κέρκυρας. Με τη φιλομάθεια του και το πολύπλευρο έργο του άφησε τεράστια κληρονομιά στους επόμενους μελετητές.

Συντάκτης: Νίκος Στούπης