Η Σχολή δημόσιας εκπαίδευσης υπαλλήλων του Καποδίστρια στην Παναγία της Τενέδου

Εμφανίσεις:

Ημ / νία: 12.11.17

Σχολή Τενέδου: Η πρώτη σχολή δημόσιας εκπαίδευσης υπαλλήλων στην Κέρκυρα 

Η παρουσία του Ιωάννη Καποδίστρια στην Επτάνησο Πολιτεία υπήρξε δυναμική και η συμβολή του σε διάφορους τομείς της  καθοριστική. Ένας βασικός τομέας που ασχολήθηκε ενεργά   ήταν η εκπαιδευτική πολιτική του νεοσυσταθέντος τότε κράτους.

Το 1803 μετά τον θάνατο του προέδρου της Γερουσίας Σπυρίδωνα Γεωργίου Θεοτόκη, ο Κερκυραίος πολιτικός αναλαμβάνει την διακυβέρνηση της Πολιτείας. Πρώτο μέλημα του είναι η τροποποίηση του Συντάγματος του 1800 και με το δεύτερο Σύνταγμα του 1803 που ψηφίζεται χωρίς την πίεση των ξένων προωθεί τα μεγαλεπήβολα σχέδια του για την εκπαίδευση.

Ο διορατικός πολιτικός ως Επιθεωρητής Εκπαιδεύσεως ( Υπουργός Δημόσιας Εκπαίδευσης) διαπιστώνει την έλλειψη μορφωμένων υπαλλήλων, δασκάλων και ιερωμένων και προκαλεί την έκδοση τριών θεσπισμάτων. Με το δεύτερο θέσπισμα   ιδρύει σαράντα σχολεία για τη στοιχειώδη εκπαίδευση σε όλα τα Επτάνησα και με το τρίτο θέσπισμα  δημιουργείται και δεύτερη βαθμίδα εκπαίδευσης, η ίδρυση Γυμνασίου στην Κέρκυρα.

Στις 27 Ιουνίου 1805 με θέσπισμα της Γερουσίας  αποφασίστηκε η ίδρυση   Ελληνικού σχολείου για την επιμόρφωση των υπαλλήλων του Κράτους με έδρα τη Μονή της Παναγίας της Τενέδου  ( ή Παναγία της Καρμήλου) στην Κέρκυρα. Ο Καποδίστριας ονομάζεται Έφορος του Σχολείου (σημερινός διευθυντής) και συντάσσει τον εσωτερικό κανονισμό του.

Τα εγκαίνια του σχολείου γίνονται στις 15 Νοεμβρίου 1805. Ο Καποδίστριας διδάσκει στοιχεία φιλοσοφίας μαζί με άλλους σπουδαίους καθηγητές. Βρίσκεται συνεχώς στο πλευρό των σπουδαστών του, τους εμψυχώνει και αγωνίζεται να τους περάσει ότι η μόρφωση είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για την Ελευθερία.

Η φοίτηση ήταν υποχρεωτική για τους δημοσίους υπαλλήλους και κληρικούς για δυο έτη. Για να εξασφαλιστεί αυτή η αρχή σύμφωνα  με κανονισμό του μεγάλου πολιτικού κανένας δημόσιος λειτουργός και υπάλληλος δεν θα μπορούσε να προαχθεί σε ανώτερο βαθμό, αν δεν παρουσίαζε πιστοποιητικό ότι όλοι οι υφιστάμενοί αποφοίτησαν από τη Σχολή Τενέδου. Επίσης, εγκαινίασε το σύστημα των υποτροφιών ώστε να βοηθήσει να σπουδάσουν οι άποροι μαθητές. Η Σχολή συνέχισε να λειτουργεί και μετά την κατάλυση της Επτανήσου Πολιτείας από τα γαλλικά στρατεύματα το 1807  αλλά και στην περίοδο της Αγγλοκρατίας. Η Σχολή της Τενέδου αποτέλεσε σταθμό στην Ιστορία της Εκπαίδευσης στον ελληνικό χώρο.

Συντάκτης: Νίκος Στούπης