Ο Νικήτας Τσακίρογλου, ένας από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς μιλάει στο Corfuland.gr

Ημ / νία: 19.07.16

Ο Νικήτας Τσακίρογλου, ένας από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς της ελληνικής καλλιτεχνικής σκηνής, μιλάει στο Corfuland.gr και στις Φείζη - Τσάτσου Φωτεινή και Ιωάννα Καραγιαννίδου, για το ρόλο του στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη η οποία περιοδεύει σε όλη την Ελλάδα, αλλά και στην Κέρκυρα την Πέμπτη 21 Ιουλίου 2016.

Ποιο είναι το βασικό στοιχείο στον χαρακτήρα του Κρέοντα πάνω στο οποίο βασίζεται και ο ρόλος σας;

Ν.Τ.: Ο Κρέοντας όπως αναφέρει και ο Σοφοκλής, είναι ένας στρατηγός, ο οποίος έδωσε αρκετές μάχες υπέρ της χώρας του, ένας αξιόλογος άνθρωπος, πολύ μικρός όμως για την εξουσία. Και εκεί νομίζω είναι το πρόβλημα του, και εκεί είναι τα λάθη τα οποία κάνει, θέλοντας να θεσπίσει κάποιους νόμους αγνοώντας την ανθρώπινη ιδιοσυστασία. Αυτό μπορεί να πει κανένας για τον Κρέοντα, ένας ευπατρίδης, ένας σπουδαίος άνθρωπος και αυτά τα αναφέρει και ο Σοφοκλής, όταν εμφανίζεται ο αγγελιοφόρος και περιγράφει  την καταστροφή του Κρέοντα και τον θάνατο του γιου του. Δεν μπορεί να τον τοποθετήσει κανένας στην κακή πλευρά του ανθρώπου. Είναι ένας εξουσιαστής, ένας άνθρωπος, ο οποίος ήταν πολύ μικρός για να λάβει την εξουσία και πέφτει στα λάθη και ιδιαίτερα όταν το λάθος αυτό προέρχεται από ένα συγγενικό περιβάλλον του.

Θεωρείται ότι η εξουσία είναι αλαζονική;

Ν.Τ.: Ναι, βέβαια.  Ο Κρέοντας χρησιμοποιεί αλαζονικά την εξουσία και όπως σας είπα θέλοντας   να ξεχνάει μέσα στην φορά αυτή και την ανικανότητα του να αναλάβει αυτή την εξουσία, γιατί γνωρίζουμε ότι υπάρχει ένας εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του Ετεοκλή και του Πολυνείκη. Εμφανίζεται η Αντιγόνη, η οποία υπερασπίζεται το δίκαιο και το ηθικό μέρος θέλοντας και αγνοώντας τους νόμους τους γραπτούς, τους οποίους θέλει να ενεργοποιήσει ο Κρέοντας. Αυτό κάνει ο Κρέοντας, δεν κάνει τίποτα άλλο. Οι νόμοι υπάρχουν, ωστόσο όμως η Αντιγόνη αγνοεί αυτούς τους νόμους τους γραπτούς και τοποθετείται στους νόμους τους ηθικούς, τους νόμους τους θρησκευτικούς και στο συγγενικό δίκαιο, σύμφωνα με το οποίο πρέπει οι νεκροί να θάβονται και όχι να μένουν άταφοι.

 Δεν είναι η πρώτη φορά που υποδύεστε τον χαρακτήρα του Κρέοντα, σωστά;

Ν.Τ.: Ναι, πολύ σωστά το τοποθετείτε. Πολύ παλιά, το 1967, αν δεν κάνω λάθος, έπαιξα τον Κρέοντα νέος τότε, πολύ νέος με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, σε σκηνοθεσία του Κωστή Μιχαηλίδη με πρωταγωνίστρια την Θάλεια Καλλιγά. Αργότερα βρέθηκα στο Εθνικό Θέατρο, όπου εκεί σκηνοθετήθηκα από τον Γιώργο Ρεμούνδο με Αντιγόνη την Μαρία Σκούντζου μια πολύ καλή ηθοποιό. Όπως και τώρα με την Ιωάννα Παππά, τον Σταύρο Ζαλμά, έναν σπουδαίο θίασο εμφανιζόμαστε για να δημιουργήσουμε αυτήν την παράσταση, την οποία έχει φτιάξει ο Θέμης Μουμουλίδης.

Πώς νοιώθετε όταν ενσαρκώνετε τον ρόλο του Κρέοντα; Ποια συναισθήματα σας δημιουργούνται;

Ν.Τ.: Μπορώ να πω ότι η τραγωδία δεν είναι της Αντιγόνης. Η Αντιγόνη είναι προαποφασισμένη να πράξει αυτό το οποίο επιβάλλει η ηθική και η σχέση της η ελεύθερη, η μη ενταγμένη σε θεσμούς και νόμους. Ο Κρέοντας νομίζω είναι η θυσία και το πρόβλημα της τραγωδίας. Η τραγωδία είναι, κατά τον Σοφοκλή και κατά τους αναλυτές, το πρόβλημα της εξουσίας, είναι το πρόβλημα της αλαζονείας και των λαθών που πέφτει κάθε εξουσία, όταν δεν είναι έτοιμος αυτός, ο οποίος θέλει να επιβάλει τους νόμους, όπως σας είπα και προηγουμένως ξεχνάει τον άνθρωπο. Το πρώτο μέλημα νομίζω της εξουσίας πρέπει να είναι ο άνθρωπος και μέσα από εκεί να θεσπίζει νόμους και να επιδιώκει το καλό. Η εξουσία πάντοτε είναι επιρρεπής σε λάθη.

Εσάς τι σας έκανε να δεχτείτε τον ρόλο;

Ν.Τ.: Όπως σας είπα ένας λόγος είναι η συνεργασία μου με τον Μουμουλίδη και με έναν αξιόλογο θίασο και ένας ακόμα λόγος ότι αυτά τα μηνύματα του Σοφοκλή που θα μπορέσουμε και με την παρουσία μας να τα μεταδόσουμε σε όλη την Ελλάδα, όπως θα έρθουμε στην Κέρκυρα. Και αυτό για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό στα Ιόνια νησιά να βρεθεί ο θίασος αυτόςκαι μέσα σε αυτήν την πραγματικά πολύ καλή παράσταση, που έχουμε δημιουργήσει να την δείξουμε στον ελληνικό λαό. Γενικότερα η περιοδεία μας είναι πολύ μεγάλη και έχει πολύ μεγάλη απήχηση.

Δηλαδή κάθε παράσταση λόγω των συντελεστών είναι διαφορετική. Ποια είναι όμως κάποια από τα βασικά πράγματα που κάνουν την διαφορά ανάλογα με τους συντελεστές του έργου;

Ν.Τ.: Η διαφορά καταρχήν είναι η ματιά  του σκηνοθέτη πάνω στο κείμενο του Σοφοκλή. Κάτι άλλο που το κάνει ιδιαίτερο όπως και στην δική μας την παράσταση είναι η πολύ καλή μετάφραση. Μια φυσική και καταληπτή μετάφραση που είναι συμβατή με το κείμενο του Σοφοκλή, αλλά από την άλλη μεριά καταληπτή από το σύγχρονο ελληνικό κοινό.

Δηλαδή εσείς έχετε και κάποια εικόνα από τους θεατές, πως αφουγκράζονται την παράσταση;

Ν.Τ.: Ε, βέβαια γιατί μας εκφράζουν καταρχήν με το χειροκρότημά τους, όταν τελειώνει η παράσταση και δεύτερον η επίσκεψή τους πολλές φορές στα παρασκήνια που μας συγχαίρουνε όχι μόνο εμάς και να μεταφέρουμε και στον σκηνοθέτη και στους συντελεστές την  αναγνώριση της επιτυχίας μας.

Ν.Τ.: Υπάρχει γενικά συμμετοχή του κόσμου στις θεατρικές παραστάσεις, λόγω και της οικονομική κρίσης;

Το θέατρο μπορώ να πω ότι δεν πτοήθηκε από αυτήν την οικονομική κρίση. Γενικότερα πηγαίνει καλά το θέατρο, οι παραστάσεις έχουν επιτυχία, και υπάρχει και μεγάλη προσέλευση του κόσμου. Ο κόσμος θέλει ιδιαίτερα σε αυτά τα έργα της αρχαίας τραγωδίας να συναντήσει το πνεύμα των ποιητών της αρχαίας τραγωδίας, που όταν μιλάμε για κλασσικό είναι αιώνιο, είναι σύγχρονο, και βεβαίως μέσα από εκεί γνωρίζει συνθήματα, υποθέσεις και καταστάσεις που αντέχουν και σήμερα. Δυστυχώς! Γιατί η ανθρωπότητα δεν έχει διορθωθεί ως προς σε κάποια θέματα που θίγει η αρχαία τραγωδία εδώ και δυόμιση χιλιάδες χρόνια. Εξακολουθεί να κάνει τα ίδια λάθη όπως κάνει και η εξουσία στην οποία ανήκει ο Κρέων.

Τι θα έπρεπε να πάρει ο κόσμος από αυτό, δηλαδή μήπως και αλλάξουν τα πράγματα;

Ν.Τ.: Να καταλάβει ο κόσμος καταρχήν αυτό θα έπρεπε να το δούνε πρώτα αυτοί που εξουσιάζουνε και έχουν ειδικότητα απέναντι στα πράγματα τα ελληνικά. Αλλά τα αποφεύγουν βλέπετε αυτά γιατί συναντάνε "οικεία κακά", κατά την αρχαία εκφορά. Και δεύτερον είναι ότι εδώ έχουμε την αντίδραση των νέων ανθρώπων. Και ο Αίμονας και η Αντιγόνη και η Ισμήνη ανήκουν στην νέα γενιά. Αυτή η νέα γενιά είναι αυτή που αντιδρά στα θέματα της εξουσίας και βεβαίως θυσιάζουν τη ζωή τους για αυτήν την έννοια της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας. Το έργο κουβαλάει ένα πολύ μεγάλο θέμα για την ανθρωπότητα, που όπως σας είπα εδώ και δυόμιση χιλιάδες χρόνια συνεχίζει να κάνει τα ίδια λάθη και δε διορθώνεται. Και δε διορθώνονται οι εξουσιαστές. Είναι αυτοί που έχουνε τα πράγματα στα χέρια τους για να κατευθύνουν τον λαό σε σωστές θέσεις.

Πότε όμως θα αλλάξει αυτό;

Ν.Τ.: Α, ναι. Αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο ερώτημα και όταν θα αλλάξει θα παύουν να ενδιαφέρουν πια αυτά τα έργα. Εφόσον δεν αλλάζει τα έργα αυτά θα ενδιαφέρουν τον κόσμο. Θα είναι ένα μεγάλο μάθημα για τους λαούς, ώστε να επιδιώκουν πάντοτε την ανεξαρτησία τους, την ειρήνη και την ευημερία που πρέπει πάντα να επιδιώκουμε.

Σας περιμένουμε στην παράσταση. Με πολύ χαρά θα επισκεφτούμε το σημαντικό αυτό νησί  της Ελλάδος και πιστεύω ότι θα έχει το κοινό να εισπράξει πάρα πολλά από αυτό το έργο και να τον συναντήσουμε σε αυτό το θέατρο, το οποίο θα μας διαθέσετε για να κάνουμε την παράστασή μας.

Θα έρθουμε και θα παρακολουθήσουμε όλα τα παραπάνω που μας αναφέρατε σχετικά με την μετάφραση αλλά και την δουλειά όλων των συντελεστών.

Ν.Τ.: Ναι, βέβαια. Την σκηνοθεσία του Μουμουλίδη και την μετάφραση και το σημαντικό επίτευγμα των ηθοποιών πάνω σε αυτό το έργο που ταιριάζουν με τους ρόλους. Είναι όλοι σημαντικοί και πολύ μέσα στους ρόλους. Έχουνε ντυθεί τους ρόλους, έχουν ενσωματωθεί και βιώνουνε τα λόγια του Σοφοκλή μέσα στον σπουδαίο λόγο τον οποίο εκφέρουμε για να συναντήσουμε το πνεύμα του κοινού μας.

Θα είμαστε εκεί.

Γεια χαρά. Σας ευχαριστώ πολύ.

Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ.

Επιμέλεια: Φείζη - Τσάτσου Φωτεινή και Ιωάννα Καραγιαννίδου