Το πρώτο κρούσμα πανώλης στην Κέρκυρα, εμφανίστηκε τα Χριστούγεννα του 1629 στην οικογένεια του δικηγόρου Οδηγητριανού Σαραντάρη ο οποίος και εκτελέστηκε (άδικα όπως φάνηκε στη συνέχεια) σαν υπέυθυνος για τη διάδοση του θανατικού. Η τοπική Ενετική Διοίκηση δαπάνησε ποσό χιλίων δουκάτων προκειμένου να ληφθούν έκτακτα υγειονομικά μέτρα. Τα κρούσματα σταδιακά μειώθηκαν και την Κυριακή των Βαΐων του 1630 δεν σημειώθηκε κανένα. Τα θύματα (όπως αναφέρει ο Βροκίνης) έφτασαν τα 60.

         Έτσι, η Λιτανεία των Βαΐων επαναλαμβάνεται χωρίς διακοπή πάνω από τρισήμισυ αιώνες, πραγματοποιώντας τη μεγαλύτερη διαδρομή από όλες τις άλλες (παράλληλα με την πορεία των Ενετικών τειχών).
         Από την «Εφημερίδα των Ειδήσεων» της 13ης Απρίλη 1911 αντιγράφουμε την σχετική περιγραφή της εποχής:
Μετά πολλής λαμπρότητος και μεγαλοπρεπείας ετελέσθη και εφέτος η λιτανεία των Βαΐων, την οποίαν ελάμπρυνεν και η εκ της παρουσίας των Σεπτών μας ξένων κίνησης εκ των πλοίων και των πληρωμάτων αυτών.
         Πλήθη πιστών εθεώντο την λιτανείαν του Αγίου και προστάτην της Νήσου Σπυρίδων εις ηνεφέτος παρήσαν εν σώματι εκτός των στρατιωτικών σωμάτων των αρχών και του κλήρου και οι μαθηταί του Β Γυμνασίου μετα της σημαίας των και οι μαθηταί του Εκπαιδευτηρίου «Καποδίστριας».