Μια παράσταση με πτώματα, όπλα και καπαρντίνες. Μια γυναίκα, μπαίνει στο γραφείο δύο ιδιωτικών ντετέκτιβ, κρατώντας μια φωτογραφία που δείχνει τον σύζυγο της νεκρό, δολοφονημένο. Ο σύζυγος όμως είναι ζωντανός. Τι έχει συμβεί; Αυτό το μυστήριο καλούνται να λύσουν, και δέχονται, χωρίς όμως να γνωρίζουν τι τους περιμένει στο τέλος του διαδρόμου… Κατά την διάρκεια μιας τυπικής παρακολούθησης, γίνονται μάρτυρες της δολοφονίας του και μπλέκονται στην πιο περίεργη υπόθεση που ανέλαβαν ποτέ στη ζωή τους… Στην ποια; 

Κείμενο: Αντώνης Τσιοτσιόπουλος 

Σκηνοθεσία: Ηλίας Ποιμενίδης 

Σκηνικά / Κοστούμια : Δέσποινα Ησαΐα 

Φωτισμοί : Γιάννης Χατζηαντωνίου 

Μουσική: Touchman 

Ηχητική επιμέλεια: Αντρέας Μιχόπουλος 

Επιμέλεια Κίνησης : Κική Δευτεραίου 

Φωτογραφίες: Αλέξης Καμίτσος

Κατασκευή Μακέτας: Κική Δευτεραίου 

Παίζουν: Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, Βάλια Μπλέσιου, Δέσποινα Ησαΐα, 

Κωνσταντίνος Φυτίλης, Βάιος Βαϊόπουλος, Πέτρος Γιωρκάτζης

Ο λυρικός λόγος του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στο διήγημά του “Μια ψυχή” συνδυάζεται με τον παραδοσιακό λόγο των παραμυθιών, με νανουρίσματα και με μοιρολόγια, δίνοντάς μας τη “Φεύγουσα κόρη”, ένα σύνθετο θεατρικό θέαμα, που ανακαλεί και αποτυπώνει τον κύκλο της ζωής. Η παράσταση ανέβηκε για πρώτη φορά το 2005, και αφού διέγραψε μία εξαιρετική πορεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό, συνεχίζει να παρουσιάζεται από καιρού εις καιρόν, προκαλώντας πάντα τα ίδια δυνατά συναισθήματα. 

Η “Φεύγουσα κόρη” παρουσιάζεται από μία ηθοποιό, τη Ρηνιώ Κυριαζή, σε σκηνοθεσία της Μίρκας Γεμεντζάκη, η οποία έχει ασχοληθεί και άλλοτε με τη μεταφορά λογοτεχνικών έργων στη σκηνή, συσκηνοθετώντας με τον Δήμο Αβδελιώδη την παράσταση “Μορφές από το έργο του Βιζυηνού” με την Άννα Κοκκίνου. Η ίδια έχει συνεργαστεί και με κορυφαίους ευρωπαίους σκηνοθέτες, κάνοντας μεταξύ άλλων τη φωνητική διαμόρφωση και τη διαμόρφωση του χορού στην “Ορέστεια” του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Πέτερ Στάιν, μία παράσταση-σταθμό στη σύγχρονη προσέγγιση του αρχαίου δράματος. 

Κομβικό σημείο και της τωρινής θεατρικής πρότασής της είναι η εξερεύνηση της φωνής, που “στόχο έχει να ελευθερώσει τη βαθύτερη ουσία και ρίζα της φωνής του κάθε ανθρώπου”. Μέσα από μία τέτοια προσέγγιση η Ρηνιώ Κυριαζή ξεκίνησε ένα ταξίδι αναζήτησης και καταγραφής υλικού παραμυθιών, αφηγήσεων, τραγουδιών, νανουρισμάτων αλλά κυρίως μοιρολογιών, που τα διδάχτηκε από ηπειρώτισσες μοιρολογίστρες. Αξίζει να σημειωθεί ότι για την ερμηνεία της αυτή ήταν υποψήφια για το βραβείο “Μελίνα Μερκούρη”.

Ο δραματικός μονόλογος του Γ. Ρίτσου, ανήκει στο ποιητικό έργο « Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ», και είναι μία σύγχρονη ανάγνωση και μεταφορά του γνωστού μύθου της ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ. 

Σύμφωνα με το μύθο, η κόρη επιστρέφει κάθε άνοιξη από τον Άδη, «από την ξένη, σκοτεινή χώρα στο μεγάλο εξοχικό πατρικό της σπίτι, δίπλα στη θάλασσα..», για να αφηγηθεί τη ζωή της. 

Με έντονα τα λυρικά και δραματικά στοιχεία, ο ποιητής κατορθώνει να δώσει στον μύθο νέα πνοή, πρόσφορη για μια θεατρική απόδοση.

Στη παράσταση συμμετέχει ο μουσικός Γιώργος Μαρκόπουλος 

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Μπινιάρης

Ο Νίκος Ξυδάκης, έχοντας πλέον κατακτήσει μέσα από τη πολύχρονη και ουσιαστική σχέση του με τη μουσική το προνόμιο να θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους και τους πλέον αναγνωρίσιμους σύγχρονους συνθέτες, παρουσιάζει μία σειρά ιδιαίτερων συναυλιών σε επιλεγμένους χώρους σε όλη την Ελλάδα. Με ένα πρόγραμμα βασισμένο σε οικεία ακούσματα από τους σημαντικότερους σταθμούς της καλλιτεχνικής πορείας του και από την αρχή της δισκογραφικής του παρουσίας έως το καταξιωμένο «Γρήγορα η ώρα πέρασε», ο Νίκος Ξυδάκης θα μας παρασύρει και πάλι στο συναρπαστικό μουσικό του σύμπαν. 

 Με λεπταίσθητες λαϊκές αποχρώσεις και τονισμένο το στοιχείο της Μουσικής της Ανατολής που εκφράζει μοναδικά, με την ιδιαίτερη, ζεστή φωνή της Νανάς Μπινοπούλου που τον συνοδεύει στην ερμηνεία αλλά και με μία ορχήστρα εξαιρετικών σολίστ μουσικών, ο Νίκος Ξυδάκης θα μας οδηγήσει εκεί όπου τον πρώτο λόγο έχουν οι ήχοι που γίνονται ταξίδι μέσα στο χρόνο, οι κομψές αποχρώσεις μιας σπάνιας μουσικής ευαισθησίας, η γοητευτική αφήγηση μιας μουσικής ιστορίας που καταλήγει στην ποίηση. 

Η παράσταση διανθίζεται από οργανική μουσική καθώς και από τους στίχους και τα ποιήματα του Μιχάλη Γκανά, του Θοδωρή Γκόνη, του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, του Γεωργίου Βιζυηνού και της Σαπφούς σε απόδοση Οδυσσέα Ελύτη