Η θανατηφόρα επίθεση καρχαρία σε στρατιώτη το 1847 στην Κέρκυρα με τα μάτια ένος ξένου

Ημ / νία: 30.11.16

Ένας αυτόπτης μάρτυρας έγραψε σε ξένο τύπο της εποχής για το τραγικό συμβάν που διαδραματίστηκε στην Κέρκυρα το 1847, όταν καρχαρίας επιτίθεται στο 19χρονο Βρετανό στρατιώτη William Mills μπροστά στα μάτια του. Οι λεπτομέρειες κόβουν την ανάσα καθώς διαβάζουμε τι είπε:

"Ούτε που φανταζόμουν, βυθισμένος καθώς ήμουν στις σκέψεις μου, πώς από τη μια στιγμή στην άλλη το νήμα της ζωής ενός ανθρώπου θα κοβόταν και το γαλήνιο σκηνικό που είχα μπροστά μου σύντομα θα μετατρεπόταν σε σκηνή του τραγικού του τέλους!

Είχαμε παρατηρήσει πως τρεις στρατιώτες κολυμπούσαν σε κάποια απόσταση από την ακτή, με σκοπό να κάνουν το γύρο ενός πολεμικού ατμόπλοιου, που βρισκόταν μεταξύ του Βίδο και της Κέρκυρας, κάτι που είχαν εκτελέσει και κάποιοι αξιωματικοί της φρουράς το πρωί. Βρίσκονταν σε απόσταση περίπου μισού μιλίου από την ακτή όταν ξαφνικά δόθηκε σήμα πως πλησίαζε καρχαρίας. Δε θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα: εκείνοι έκαναν μεταβολή και με όλες τους τις δυνάμεις κολυμπούσαν προς την ακτή, καθώς το φοβερό τέρας κολυμπούσε πίσω τους με ταχύτητα, με μόνο του σημάδι το πτερύγιο του. Κάποιες βάρκες ξεκίνησαν από την ακτή, επανδρωμένες με τους πρώτους που έτρεξαν για βοήθεια – ένας παφλασμός όταν τα κουπιά ρίχτηκαν στο νερό, ύστερα τα γρήγορα κοφτά χτυπήματα καθώς έτριζαν πάνω στους σκαρμούς, κι έφυγαν! Η άγρια φωνή του λοστρόμου του ατμόπλοιου ακούστηκε «Χαμηλώστε τις επωτίδες!» και ξεκίνησε ακόμα μία βάρκα με το γεροδεμένο της πλήρωμα για την επιχείρηση διάσωσης. Εμείς παρακολουθούσαμε με κομμένη την ανάσα. Τώρα οι βάρκες είχαν πλησιάσει τους άνδρες και το μακρύ μαύρο πτερύγιο είχε εξαφανιστεί. Ή μάλλον όχι. Ο καρχαρίας είχε απλά βουτήξει για να κάνει τη θανατηφόρα επίθεσή του, και σύντομα ένα ουρλιαχτό έλεγε πως κάποιος από τους τρεις ήταν καταδικασμένος. Τότε, είδαμε τον άντρα αρπαγμένο από το χέρι και τη γκριζωπή κοιλιά του καρχαρία που γυάλιζε για μερικά δευτερόλεπτα κάτω από τον ήλιο, καθώς πάλευε με το θύμα του, το οποίο βυθίστηκε μπροστά στα μάτια μας χτυπώντας φρενιασμένα το νερό. Ξαφνικά ο άτυχος άνδρας βγήκε στην επιφάνεια. Έπειτα, μια τελευταία μάχη, μία βουτιά, και όλα είχαν τελειώσει.

Οι βάρκες τώρα πλησίασαν τους άλλους δύο στρατιώτες, που περισσότερο νεκρούς τους έλεγες παρά ζωντανούς, καθώς ανασύρονταν από το νερό πορφυροί από το αίμα του συντρόφου τους.  Ένας απ’ αυτούς πρέπει να γλίτωσε παρά τρίχα, καθώς το στήθος του είχε σκιστεί από τον καρχαρία, όταν αυτός πέρασε ξυστά από κάτω του, για να κυνηγήσει το θύμα του.

Ένας ένας, οι άνθρωποι στην ακτή άρχισαν να διασκορπίζονται, όλοι προφανώς σοκαρισμένοι από τη θλιβερή εικόνα της οποίας είχαν γίνει μάρτυρες. Και το μικρό μας γιοτ, λες και βιαζόταν να απομακρυνθεί κι αυτό από εκείνο το σημείο, γλιστρούσε με χάρη κόντρα στο αεράκι, που μόλις ξεκίνησε να φυσάει, και μας οδήγησε στα ερείπια της Πάργας.

Εννιά μέρες αργότερα, καθώς έκανα τη βόλτα μου στην Κεφαλονιά, το αφτί μου έπιασε τους τόνους ενός πένθιμου εμβατηρίου, που υποδήλωνε στρατιωτική κηδεία, και σύντομα την είδα μπροστά μου. Παρακολούθησα την πομπή, καθώς προσπέρασαν με αργό και ρυθμικό βήμα, με πρώτους τους φρουρούς που μετέφεραν το σύντροφο τους στην τελευταία του κατοικία. Το πηλήκιο, η ζώνη και η ξιφολόγχη του ήταν τοποθετημένα πάνω στο φέρετρό του, το οποίο μετέφεραν τέσσερις στρατιώτες. Πίσω απ’ αυτούς ερχόταν μία μεγάλη ακολουθία και τελευταίος ο αξιωματικός, τον οποίο έτυχε να έχω γνωρίσει λίγο νωρίτερα. Έτσι, του έκανα μερικές τυπικές ερωτήσεις και έμαθα πως επρόκειτο για την κηδεία του άτυχου άνδρα που είδα να αρπάζει καρχαρίας στον κόλπο της Κέρκυρας. Το σώμα του βρέθηκε μετά, αλλά το ένα του χέρι και μέρος των ποδιών του ακρωτηριάστηκαν από το σαρκοβόρο ψάρι.  

Τα πνιχτά τύμπανα έβγαζαν έναν κούφιο ήχο, ενώ οι γοητευτικοί τόνοι της μουσικής μου δημιουργούσαν συναισθήματα θλίψης, καθώς ακολουθούσα την πομπή προς το βρετανικό κοιμητήριο, όπου ό,τι απέμεινε από το δύστυχο νεαρό στρατιώτη αναπαύτηκε εν ειρήνη. Ένας πράσινος λοφίσκος μόνο υποδεικνύει το σημείο στο οποίο κείται. Ωστόσο ο ταξιδιώτης μπορεί να δει μια πινακίδα που έχει τοποθετηθεί στη μνήμη του από τους συντρόφους του στο Τράπανο, στην Κεφαλονιά, όπου την παρατήρησα κι ο ίδιος καθώς περνούσα από το νησί περίπου πριν δύο χρόνια.

Requie

Μετάφραση-Σύνταξη: Αλέξης Κορωνάκης-Ασπιώτης