Τι παίζει Σήμερα

Ο Nicola Lavacca μιλάει στο Corfuland για την χρυσή εποχή της Disco

O Nicola Lavacca, ο καταξιωμένος Dj που άφησε εποχή στην Ελλάδα με την πολυετή καριέρα του, μιλάει εφ' όλης της ύλης αποκλειστικά στον Δημήτρη Φαϊτά και στο Corfuland. Ο μοναδικός dj Nicola Lavacca με την επιβλητική του μουσική άφησε την δική του κληρονομιά στο καλλιτεχνικό στερέωμα, όντας πλέον σύμβολο. Εκτός των άλλων μας εξομολογείται τα πρώτα του βήματα, τα βράδια του διασκεδάζοντας σπουδαία ονόματα της παγκόσμιας καλλιτεχνικής και όχι μόνο σκηνής, αλλά και τις απόψεις του για την μουσική παιδεία του τότε και του σήμερα.

Δ.Φ.: Είστε ένας πετυχημένος Dj αναδεικνύοντας ένα σπουδαίο έργο για την μουσική βιομηχανία σε μια εποχή που δεν παρείχε τα μέσα ανάδειξης που διαθέτουμε σήμερα. Ποιες έχετε στο μυαλό σας έντονα στιγμές και γεγονότα που σας έκαναν εντύπωση ώστε να γίνουν ωραίες ιστορίες μετέπειτα;

N.L.: Κάποιες από τις πιο αξέχαστες στιγμές στην καριέρα μου τις έζησα σε ένα από τα διασημότερα κλαμπ στην Ελλάδα το γνωστό σε όλους τότε ως "Αυτοκίνηση", όπου σημάδεψε με την ύπαρξη του όλη την ιστορία της μουσικής στην χώρα τα τελευταία 30 χρόνια. Όταν έβλεπα όλες τις μέρες της εβδομάδας, κάθε βράδυ μια μάζα 5.000 ανθρώπων να χορεύει με την μουσική μου, αυτό μου έδωσε την αφορμή να πιστέψω ότι όλο αυτό ήταν μια απόδειξη ότι κάτι έκανα σωστά και αυτό δεν το ξεχνάς ποτέ.

Ο Nicola Lavacca μιλάει στο Corfuland για την χρυσή εποχή της Disco

Δ.Φ.: Υπήρξαν αλλαγές τραγουδιών που θεωρήσατε ότι ήταν οι καλύτερες που θα μπορούσατε να είχατε κάνει, βλέποντας τον κόσμο με το συγκεκριμένο "πάντρεμα" των μελωδιών να παραληρεί στα μουσικά σας ερεθίσματα;

N.L.: Είχα τόσο πλούσιο υλικό που προσπαθούσα κάθε βράδυ να παίζω κάτι το διαφορετικό, να εκτελώ δηλαδή σε κάθε εμφάνιση μου και άλλο πρόγραμμα, αν όμως υπήρχε ένα τραγούδι που έπρεπε να ακουστεί, τότε το έπαιζα και πέντε φορές.

Δ.Φ.: Με αφορμή την προηγούμενη ερώτηση μας, με άριστα το δέκα πόσο σημαντικό θεωρείται α) τις αλλαγές στο πρόγραμμα, το μιξάρισμα δηλαδή των τραγουδιών, β) την επιλογή των τραγουδιών, αλλά και γ) την σειρά που πρέπει να παιχτούν;

N.L.: Η αλλαγή πιστεύω ότι είναι το τελευταίο στάδιο, σαν το πιο σημαντικό να είναι η τεχνική, το πως θα συνδυάσεις 2-3 τραγούδια χωρίς το ένα να καπελώνει το άλλο, άρα κύριο μέλημα είναι η προσοχή στις εντάσεις. Για παράδειγμα αν το ένα από τα δύο τραγούδια είναι ακουστικά χαμηλό τότε δεν θα είναι εύηχη η αλλαγή, ομοίως αν και το τραγούδι στην αλλαγή είναι πιο δυνατό από το προηγούμενο. Αυτή η αναλογία του ήχου και η σωστή σειρά των τραγουδιών είναι η μισή δουλειά ενός Dj.

Δ.Φ.: Με την τεχνολογία, όλη η μουσική είναι πλέον εύκολα προσβάσιμη σε όλους. Το ίντερνετ έχει αξιοποιηθεί υπέρ της μουσικής;

N.L.: Έχουμε πρόσβαση πια σε μια σπουδαία και πλούσια δισκοθήκη που εκτείνεται από το 1960 έως και σήμερα και όμως έχουμε κολλήσει σε ένα συγκεκριμένο είδος και στυλ, με το να συνειδητοποιείς ότι όλα τα ελληνικά μαγαζιά παρουσιάζουν το ίδιο καλλιτεχνικό άγγιγμα αποκλείοντας όλα τα άλλα. Στην σημερινή εποχή δεν ρισκάρουν, λείπει το όραμα, οι djs υστερούν από την ευκαιρία να γεμίσουν ένα μαγαζί από την μουσική τους και μόνο.

Δ.Φ.: Πιστεύετε ότι ο κόσμος δεν δίνει έμφαση; ή δεν τον ενδιαφέρει για το τι παίζει ένα μαγαζί;

N.L.: Όχι, πιστεύω ότι στον κόσμο δεν δίνεται το κατάλληλο ερέθισμα για να έχει παραπάνω μουσικές επιλογές από την ήδη υπάρχουσα που "φοριέται" σήμερα. Έχω πει χαρακτηριστικά σε dj σήκωσε την βελόνα σου, γρατζούνισε την, τράβα την προσοχή γιατί δεν σε βλέπει κανείς, δεν επικοινωνείς με τον κόσμο και ο κόσμος αυτό θέλει, να υπάρχει επαφή.

Δ.Φ.: Όσον αφορά την προηγούμενη απάντηση σας, είναι αντίστοιχα το ίδιο κοντά ένας σύγχρονος dj με το λάπτοπ από έναν παλιό με το πικάπ;

N.L.: Ίδια θεωρώ ότι είναι, απλώς υπάρχει μια μεγάλη διαφορά που ο σύγχρονος δεν διαθέτει πλέον και αυτή είναι η επαφή που διατηρούσε με μαεστρία ο παλιός, όταν ψάχνει μια ώρα να βρει ένα συγκεκριμένο κομμάτι όλο αυτό τον αποκόβει από τον κόσμο, ενώ εμείς παλιά σηκώναμε τον δίσκο τον ακουμπούσαμε στην βελόνα και την υπόλοιπη ώρα χορεύαμε και φλερτάραμε.

Δ.Φ.: Άρα σύμφωνα με τα λεγόμενα σας ένας dj είχε πέραση στα μαγαζιά;

N.L.: Εγώ το μόνο που ξέρω ήταν ότι όταν ανέβαινα στην κονσόλα, αυτό που έβλεπα ήταν μόνο το κοινό, θέλοντας να κάνω αυτό που πρέπει να κάνω όσο πιο σωστά μπορώ γιατί ήταν το επάγγελμα μου.

Δ.Φ.: Θέλετε να μας πείτε δισκογραφικές εταιρείες που χαρακτήρισαν την εποχή του τότε με του τώρα; που χωρίς αυτές δεν θα υπήρχε η Disco;

N.L.: Τότε από τις καλύτερες που συνεργάστηκα εγώ ήταν η Emigre Ellas με γενικό διευθυντή που πριν ήταν στο CBS τον Μάνο Ξυδού, μια συνεργασία με έναν αξιόλογο άνθρωπο που κράτησε 8 χρόνια. Εκεί μου δόθηκε η ευκαιρία να πειραματιστώ, βγάζοντας κομμάτια που στάθηκαν στην Ευρώπη. Όταν καταφέραμε λοιπόν στην Ελλάδα να παράγουμε τραγούδια όπως το "Lost in the Night" που παιζόταν σε 7 χώρες της Ευρώπης και το "Marianna" σε 2, τότε είχαμε πετύχει σε μια εποχή που δεν υπήρχαν μέσα παρά μόνο ένα κλαμπ.

Δ.Φ.: Τι πιστεύετε ότι έφταιξε που στην δεκαετία του 90΄η μουσική γύρισε στο βαθύ μπουζούκι;

N.L.: Πιστεύω χωρίς να πω πολλά, πως μεγάλη ευθύνη είχαν μερικά μαγαζιά της εποχής εκείνης.

Δ.Φ.: Στο κομμάτι της τεχνολογίας που φαίνεται να επηρέασε αρκετά την μουσική, ήσασταν από τους πρώτους που μπήκε στην καινοτομία του "mp3";

N.L.: Εγώ δοκιμάζω τα πάντα με το που κυκλοφορήσουν. Να φανταστείτε όταν βγήκε το cd και το μηχάνημα μίξης, ήμουν ο πρώτος που φώναξαν να το δοκιμάσω. Η τεχνολογία βοηθά πολύ, μέχρι όμως σε ένα σημείο.

Δ.Φ.: Κοιτώντας την καριέρα σας, έχετε διαγράψει μια λαμπρή πορεία στην μουσική βιομηχανία. Ποια πιστεύετε ότι ήταν τα σημεία που η ζωή σας φαίνεται να ήταν μοναδική σε σχέση με τους άλλους djs, δηλαδή το μυστικό της επιτυχίας;

N.L.: Δεν ξέρω αν ήμουν τυχερός, δεν μπορεί κανείς να κρίνει αν ήμουν πιο τυχερός από άλλους, ίσως υπήρχαν άνθρωποι που ήξεραν να ξεχωρίζουν. Εγώ δεν είπα ποτέ ότι ήμουν ο καλύτερος dj, ούτε προσπάθησα να πείσω για αυτό, ότι έλεγε ήταν ο κόσμος. Εγώ ήθελα μόνο να κάνω την δουλειά μου σωστά για να πληρώνομαι και δίκαια για αυτό που πρόσφερα και αυτό θεωρώ εγώ πετυχημένη συνταγή.

Δ.Φ.: Πιστεύετε πολλές φορές ότι η αξία ενός dj καθορίζεται και από το κόστος που πληρώνει ο επιχειρηματίας;

N.L.: Φυσικά το πιστεύω και έτσι είναι. Είναι καθαρά ψυχολογικό κομμάτι, όπως όταν πας στο σούπερ μάρκετ και βλέπεις το σταφύλι που στοιχίζει δέκα ευρώ συγκρίνοντας το με ένα φθηνότερο. Κατευθείαν στο μυαλό σου πάει η αίσθηση ότι το ακριβό σταφύλι είναι και το καλύτερο.

Ο Nicola Lavacca μιλάει στο Corfuland για την χρυσή εποχή της Disco

Δ.Φ.: Η εποχή του βινυλίου με τα τέσσερα πικάπ που διαθέτετε όπως μας έχετε πει, σας λείπει;

N.L.: Μου λείπει πολύ γιατί το βινύλιο είναι έρωτας, η μυρωδιά του, η πρώτη φορά που το βγάζεις από το εξώφυλλο, ο ήχος του. Είναι ρομαντικό και χίλιες φορές καλύτερο από το CD. Τώρα έχει ξεκινήσει η επιστροφή του βινυλίου για αυτόν ακριβώς τον λόγο.

Δ.Φ.: Έχετε ακούσει αρκετά τραγούδια σε κλαμπ που έχουν επενδύσει πολλά χρήματα στον ήχο. Έχετε δει διαφορά μεταξύ του ήχου ενός βινυλίου με αυτού ενός CD;

N.L.: Αν τα κρίνουμε με βάσει τα μηχανήματα, το βινύλιο φτάνει στους 11 με 13.000 κύκλους, ενώ το cd στους πολύ περισσότερους, κατανοώντας πως το cd αγγίζει συχνότητες που δεν μπορεί το βινύλιο, ομοίως το cd υστερεί σε στοιχεία που διαθέτει μόνο το βινύλιο όπως το "κράτς" που κάνει, όντας ένα ρομαντικό στοιχείο που δεν αντικαθίσταται με τίποτα.

Δ.Φ.: Στην Κέρκυρα είχαμε το "Μπόρα-Μπόρα", ένα μαγαζί με μεγάλη φήμη και εκτός νησιού έχοντας και στην Αθήνα, Μύκονο ακόμη και Ελβετία. Εσείς στην Αθήνα το γνωρίσατε;

N.L.: Φυσικά και το γνώρισα διότι ήμουνα χρόνια φίλος με τον Γιάννη Δασόπουλο. Το συγκεκριμένο μαγαζί ακολουθούσε το δικό του στυλ παίζοντας διαφορετικά μουσικά ακούσματα, ξεχωρίζοντας κατά αυτό τον τρόπο.

Δ.Φ.: Τότε τα μαγαζιά είχαν τον δικό τους μουσικό χαρακτήρα, την δική τους καλλιτεχνική ταυτότητα. Αν γυρνούσατε λοιπόν τον χρόνο πίσω σε ποιο μαγαζί θα πηγαίνατε;

N.L.: Θα πήγαινα στα μαγαζιά που έπαιζα εγώ.

Δ.Φ.: Υπήρχαν djs την εποχή εκείνη που θαυμάζατε και που πιστεύατε ότι έκαναν μια αξιέπαινη προσπάθεια στον χώρο;

N.L.: Στην δουλειά δεν εκτιμάς κανέναν διότι υπάρχει ανταγωνισμός, αλλά επίσης και αλληλοσεβασμός. Από εκεί και πέρα η ιστορία έχει τον λόγο για τους djs.

Δ.Φ.: Αφότου φύγατε από την Ιταλία και ήρθατε εδώ, είχατε επαφές με μαγαζιά; Όλη η καριέρα σας χτίστηκε στην Ελλάδα;

N.L.: Όχι, είχα φύγει για την Νέα Υόρκη όπου και έμεινα για 3 χρόνια, θέλοντας να δοκιμάσω τις αντοχές μου. Στην Αμερική βέβαια δεν μου έμαθαν τίποτα και δεν το αναφέρω από εγωισμό αλλά από καθαρή αλήθεια, γιατί στην Ελλάδα όντως παίζαμε καλή μουσική εκείνη την εποχή.

Δ.Φ.: Αν αυτή την στιγμή υπήρχε ένας επενδυτής που σας παραχωρούσε ένα χρηματικό κεφάλαιο λέγοντας σας να του στήσετε ένα μαγαζί από την αρχή, ποια θα ήταν τα χαρακτηριστικά του;

N.L.: Θα το έκανα έτσι όπως θέλω και θεωρώ σωστό εγώ. Το όνειρό ενός dj είναι να στήσει ένα μαγαζί όπως ιδανικά το βλέπει αυτός. Από την εμπειρία που έχει περισυλλέξει από άλλα μαγαζιά.

Δ.Φ.: Τα σετ που παίζονται στο you tube που είναι από γνωστά μαγαζιά όπως το "Divina" είναι όλα live; ακόμη και τα εφέ;

N.L.: Δεν υπήρχε τίποτα ψεύτικο, ναι ήταν όλα live. Ότι κάνουν όλοι τώρα με δύο κουμπιά μίξης, εμείς το κάναμε με δύο βινύλια. Δεν ήταν βέβαια ακατόρθωτο, αλλά ήταν δύσκολο, δηλαδή έπρεπε να το έχεις.

Δ.Φ.: Ποια συμβουλή θα έδινες σε έναν που είναι dj;

N.L.: Είναι λυπηρό, αλλά θα του έλεγα να αλλάξει δουλειά. Δεν υπάρχει καν κατηγορία εργαζομένου dj. Καταρχάς θα έπρεπε να δίνονται βαρέα και ανθυγιεινά σε αυτό το επάγγελμα. Ξέρετε πόσο καπνός έπεφτε πάνω μου κάθε βράδυ σε σημείο να πιάνω το μαλλί μου και να κολλάνε τα χέρια μου. Όλοι νομίζουν ότι ένας dj απλά κάθεται και παίζει μουσική και ότι δεν κάνει και κάτι, αλλά δεν είναι έτσι. Οι επιχειρηματίες δυστυχώς δεν έχουν μουσική παιδεία, ώστε να δώσουν αφορμή στον dj τους να παίξει ποιοτική μουσική.

Δ.Φ.: Το υλικό εκείνης της εποχής, δηλαδή οι δισκοθήκες που παίζατε στα μαγαζιά που βρίσκονται;

N.L.: Τα περισσότερα είναι στα παζάρια. Εγώ έχω κρατήσει 6-7.000 δίσκους βινυλίου, και τα σετ μου έτοιμα να παιχτούν.

Δ.Φ.: Πληροφορηθήκαμε ότι ένα τραγούδι, το "The love i lost" των Harold Melvin & blue Notes, στάθηκε αφορμή στο να ασχοληθείτε με αυτό τον χώρο και να γίνεται dj. Αυτό το τραγούδι έπαιξε ποτέ στην Ελλάδα;

Ν.L.: Εγώ είμαι λάτρης της Φιλαδέλφειας Sound γιατί για μένα όλα από εκεί ξεκίνησαν, πέρα από ότι εδώ γεννήθηκε η Disco, στο Μόνακο. Disco για μένα είναι και θα είναι Φιλαδέλφεια sound, ασχέτως που τα πιο εμπορικά hit ήταν της Αμερικής. Το πρώτο μεγάλο μαγαζί που έπαιξα ήταν το "Divina" στο Μιλάνο. Ήταν καθαρά γκέϊ μαγαζί, αλλά εκεί σύχναζαν μεγάλα ονόματα όπως ο Βαλεντίνο, ο Βερσάτσε, ο Τζόρτζιο Αρμάνι, η Γκρέις Τζόουνς.

Δ.Φ.: Είχατε αναφέρει σε συνέντευξη σας ότι υπάρχει μεγάλη μουσική παρακαταθήκη και όποιος θέλει μπορεί να την ακούσει. Τι ποσοστό από αυτή την μουσική πιστεύετε έχει ακουστεί στην Ελλάδα;

N.L.: Το 5%. Αλλά αν πρέπει αυτή την κληρονομιά να την πάρει ο καθένας και να την καταστρέψει με στοιχεία που δεν πρέπει, καλύτερα να μείνει έτσι. Πρέπει να ακούς το τραγούδι και να το σέβεσαι γιατί κάποιος το έχει γράψει.

Δ.Φ.: Πιστεύεις πως ο χρόνος που εξοικονομεί ένας dj που δεν έχει να ψάξει κάποιο τραγούδι, τον αξιοποιεί;

N.L.: Όχι και αυτό είναι ότι χειρότερο. Γιατί αντί να αξιοποιήσει τον χρόνο κάνοντας άλλα πράγματα, απλά κάθεται και παίζει μια κασέτα και αυτό ήταν. Τότε ήθελες δεν ήθελες έπρεπε να ασχοληθείς.

Δ.Φ.: Πως ζυγίζεις την ζωή ενός dj σε απογοήτευση και ευχαρίστηση;

N.L.: 50% -50% πάντα. Ειδικά τώρα, δηλαδή από ένα σημείο που δυστυχώς ισοπεδώθηκαν όλα. Τότε δεν είχες τρελά έξοδα, το μόνο που έκανες ήταν να αγοράσεις ακουστικά. Tώρα όταν βλέπεις έναν νέο με εξοπλισμό από 3.000 ευρώ να δουλεύει δύο φορές την εβδομάδα με μεροκάματο των 30 ευρώ, είναι λυπηρό γιατί πλέον δεν υπάρχει όραμα.

Δ.Φ.: Αν δεν ήσασταν dj, τι δουλειά θα θέλατε να κάνετε;

N.L.: Θα ήθελα να ήμουν ψαράς, να ήμουν μόνος μου.

Δ.Φ.: Ο Nicola Lavacca, τι κάνει σήμερα;

N.L.: Τώρα κάνω τα πάρτι μου. Αν και κάποια στιγμή θα ήθελα να πετάξω την τσάντα μου στην θάλασσα και να μην ασχολούμαι. Τα πάρτι έχουν επιτυχία κατά 99% αλλά έρχονται και βράδια που λέω γιατί με φώναξαν, δεν είναι ούτε ο κατάλληλος χώρος να κάνω τέτοιο πάρτι, ούτε η ημερομηνία αλλά μήτε και η ηλικία, γιατί απλά δεν τα πιστεύουν.

Το 2016 μια νέα ιδέα έρχεται από το παρελθόν η οποία έως σήμερα φάνηκε να έχει αγαπηθεί σε μεγάλο βαθμό από το κοινό, μιλώντας για τις βραδιές Disco σε γνωστή ντισκοτέκ καθιερωμένη ως DiscOld, με πετυχημένα πάρτυ που θεωρούνται πως έχουν γίνει από πιο ξεχωριστά events της χρονιάς. Η μουσική του τοτε ακούγεται στο σήμερα, αναβιώνοντας αξέχαστες βραδιές απόλυτης διασκέδασης, με τον Nicola Lavacca σαν εκλαϊκευτής της μουσικής να αναλαμβάνει τα ηνία, ανακηρύσσοντας με το μοναδικό του ταλέντο την πιο εκρηκτική έναρξη της νέας σεζόν.

 
Επιμέλεια: Ραφαέλλα Άννα Μπούχλα
 

Corfuland Live Webcams

Akti Kontogialos - Spyros Seaside Bar Restaurant

Παραλία Κοντογυαλού

Δείτε live

Palaiokastritsa Apartments

Παλαιοκαστρίτσα

Δείτε live

Vrachos

Παλαιοκαστρίτσα

Δείτε live

Corfuland Tips

Corfuland News